ามองเขาเท่านั้น
ชายฉกรรจ์สองคนได้ยินคำพูดของคุณชายเซวียนเยวี๋ยนอวี่ก็สบตากัน แล้วเดินไปหาเย่เทียนเฉินพร้อมๆ กัน กำหมัดแน่นจนส่งเสียงออกมา
“ไอ้เด็กระยำ ตอนนี้ก็คุกเข่าลงแล้วร้องขอชีวิตซะก็ยังทั…อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้น ท่ามกลางสายตาตะลึงงันของทุกคน เย่เทียนเฉินใช้เท้าถีบชายฉกรรจ์คนหนึ่งจนกระเด็นออกไป ตกลงไปไกลหลายเมตร ชายฉกรรจ์คนนั้นแข็งแรงกำยำและยังสูงมากด้วย แต่กลับถูกเย่เทียนเฉินถีบจนลุกไม่ขึ้นในครั้งเดียว ทำเอานักศึกษาชายหญิงทุกคนที่อยู่ที่นี้ตกใจ มองเย่เทียนเฉินด้วยความตกตะลึง ใครก็คิดไม่ถึงว่านักศึกษาชายที่เป็นคนพูดจะร้ายกาจถึงขนาดนี้
“แกรนหาที่ตาย…อ๊าก!”
ชายฉกรรจ์คนที่สองเองก็ไม่ต้องมีชะตาไม่ต่างกันเลยแม้แต่น้อย ถูกเย่เทียนเฉินใช้เท้าถีบจนปลิว ชายฉกรรจ์ทั้งสองดูผิวเผินกำยำแข็งแรงเป็นอย่างมาก ฝีมือก็ไม่อ่อนแอ แต่กระทั่งโอกาสจะลงมือก็ยังไม่มี ถูกเย่เทียนเฉินถีบจนปลิวออกไป ไม่มีแรงที่จะโจมตีกลับอีก
ต่อหน้านักศึกษาชายหญิงนับร้อยคน สองมือของเย่เทียนเฉินล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ยืนอยู่กับที่ด้วยท่าทางหล่อเหลาเป็นอย่างมาก ชายฉกรรจ์ทั้งสองที่บุ่มบ่ามเข้าไปก็ถูกเขาอัดจนหมอบกับพื้นแบบนี้ กรีดร้องโอดครวญอย่างอนาถ ทำเอาทุกคนตกใจจนปากอ้าตาค้าง ในดวงตาของผู้หญิงหลายคนปรากฏร่องรอยความรักสีชมพูขึ้น เป็นฉากที่น่าชื่นชมมาก
เย่เทียนเฉินไม่สนใจชายฉกรรจ์ทั้งสองที่นอนหมอบอยู่บนพื้นอีก และไม่สน
