งอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เขารู้สึกได้ถึงไอสังหาร เป็นไอสังหารที่เย็นยะเยือก ไอสังหารประเภทนี้ไม่ใช่ตนเองเป็นคนปล่อยออกมา แต่เป็นไอสังหารที่ต้องผ่านการฆ่าคนมานานหลายปีจึงจะก่อเกิดรูปลักษณ์ขึ้นมาได้ เย่เทียนเฉินสรุปได้ในทันทีว่า คนตรงหน้าที่รูปร่างเหมือนถ่านหินคนนี้จะต้องฆ่าคนบ่อยอย่างแน่นอน ดังนั้นบนร่างกายจึงมีกลิ่นอายเช่นนี้ระเบิดออกมา
“ตอนนี้ฉันจะนอน ไม่ว่าง!” เย่เทียนเฉินไม่พอใจเฮยเมี่ยน คนคนนี้ถีบประตูเข้ามาแล้วยังทำท่าทางราวกับจะกินคน คิดว่าจะทำให้เขาตกใจหรือไง? บิดาไม่ทำเช่นนั้นหรอก
เฮยเมี่ยนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร แล้วก็ไม่ใช่คนที่ชอบพูดจาให้มากความ มีอะไรไม่ระมัดระวังนิดหน่อยก็จะลงมือ คนที่มาถึงตำแหน่งอย่างพวกเขาได้ย่อมไม่มีความอดทนที่จะพูดกับคนอื่นแล้ว อีกทั้งเย่เทียนเฉินยังเป็นแค่นักโทษที่ทำความผิดเท่านั้น ถึงกับการต่อต้านเลยหรือ?
“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ไปกับฉันซะ ไม่งั้นฉันจะหักขาทั้งสองของแก แล้วโยนแกขึ้นไปบนรถซะ!” เฮยเมี่ยนพูดเสียงเข้ม
“งั้นเหรอ? อาศัยแกเนี่ยนะ แกคิดว่าแกเกิดมาดำแล้วจะเจ๋งหรือไง? พี่ชายไม่ว่าง!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
เย่เทียนเฉินไม่รู้ว่า คำพูดประโยคนี้ของเขาเกือบจะทำให้เฮยเมี่ยนโกรธจนตายอยู่แล้ว สิ่งที่เฮยเมี่ยนเกลียดที่สุดก็คือมีคนพูดว่าเขาดำ ต่อให้เขาดำจริงๆ ก็ไม่มีใครกล้าพูด ต่อให้เป็นในหมู่ขุนพลระดับทัพฟ้า ก
