็มีไม่กี่คนที่กล้าพูดคำนี้
“ไอ้หนูรนหาที่ซะแล้ว!”
กร๊อบๆๆ! กำปั้นของเฮยเมี่ยนกำแน่นจนเกิดเสียงดัง ในขณะที่จะลงมือ เย่เทียเฉินก็ลุกขึ้นจากเตียงในชั่วพริบตา เขารู้สึกได้ว่าไอ้ดำคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งจนถึงขั้นวิปลาส ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าลำพองใจ
“หยุดมือ! เย่เทียนเฉิน ไปกับฉันซะ!” ชางหลางวิ่งเข้ามาขวางเอาไว้ตรงกลางระหว่างพวกเขาสองคนแล้วพูดขึ้น
เย่เทียนเฉินเห็นชางหลางเดินเข้ามาแล้วจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามอย่างสงสัย “ไอ้ดำนี่มันเป็นใคร? พวกเราจะไปไหน?”
“แก…” เฮยเมี่ยนโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน มองคนไม่รู้จักกาละเทศะอย่างเย่เทียนเฉินอย่างโหดเหี้ยม
“ไปกับพวกเราเถอะ เบื้องบนตัดสินใจจัดการเรื่องตระกูลฉินและตระกูลลั่วทั้งคืน ไอ้หนูครั้งนี้นายทำความผิดใหญ่หลวงจริงๆซะแล้ว…” ชางหลางพูดอดไม่ได้ที่จะถอนใจออกมา
“หือ? ไม่ใช่ต้องการยิงประหารผมอย่างลับๆ เหรอ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามไปด้วยรอยยิ้ม
“ดูแล้วแกก็รู้จักตัวเหมือนกันสินะ หรือจะให้ฉันอัดหัวแกให้ระเบิดตอนนี้เลย?” เฮยเมี่ยนพูดแล้วหัวเราะเสียงเย็น
“ไสหัวไปซะ แกคิดว่าแกดำแล้วจะพูดจามั่วซั่วได้เหรอ? แกคิดว่าแกดำแล้วก็จะอัดฉันได้เหรอ? แกคิดว่าแกดำแล้วพี่ชายจะกลัวแกเหรอ?” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ผัวะ!
เฮยเมี่ยนถูกเย่เทียนเฉินกระตุ้นความโกรธแล้วจริงๆ เขาปล่อยมันออกไปในระยะที่ห่างจากเย่เทียนเฉินเพียงสามเมตร เย่เทียนเฉินขย
