ับวูบ หมัดของเฮยเมี่ยนปล่อยถูกอากาศ แต่กำแพงข้างหลังของเย่เทียนเฉิน ถูกซัดอย่างแรงจนเป็นรูหมัด เย่เทียนเฉินเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ปล่อยหมัดผ่านอากาศถึงกับมีพลังคุกคามรุนแรงขนาดนี้ ฝีมือของไอ้ดำนี่แข็งแกร่งจริงๆ คิดอยากจะสู้กับเขา อย่างน้อยต้องกระตุ้นพลังพิเศษเขตจอมราชันขั้นสูงสุดออกมาในตอนเริ่มต้น กระทั่งต้องทะลวงไปถึงระดับจักรพรรดิ ถึงจะสามารถเอาชนะเฮยเมี่ยนได้
“เฮยเมี่ยนอย่าลงมือ ฉันจะพูดกับเขาเอง!” ชางหลางรีบเข้ามาขวางเบื้องหน้าเฮยเมี่ยน เขากลัวว่าพวกเขาสองคนจะลงมือขึ้นมาจริงๆ แบบนั้นก็ซวยจริงๆ แล้ว
เย่เทียนเฉินมองเฮยเมี่ยนปราดหนึ่งแล้วลงมาจากเตียง สวมเสื้อผ้าของตนเอง เดินยิ้มไปยังเฮยเมี่ยน เฮยเมี่ยนกลับมองเย่เทียนเฉินอย่างเย็นชา ส่วนชางหลางรีบเข้ามาหยุดเย่เทียนเฉินเอาไว้แล้วพูดว่า “ไอ้หนูนายยังคิดจะหาเรื่องอีกเหรอ ไปกับฉันซะ อย่าสร้างปัญหาอีก!”
“ไม่ต้องรีบไป ผมคนนี้เป็นคนมีหลักการ นั่นก็คือหาคนอื่นต่อยผมหมัดหนึ่ง ผมก็จะคืนให้มัดหนึ่ง ไม่งั้นจะรู้สึกไม่สบอารมณ์!” เย่เทียนเฉินพูดพลางมองไปยังเอยเมี่ยนยิ้มๆ
“ไอ้หนูนาย…”
“รอให้ผมคืนหมัดให้เขาซะก่อนแล้วผมก็จะไปกับพวกคุณ!” เย่เทียนเฉินพูดขัดคำพูดของชางหลาง
“งั้นเหรอ? แกยังคิดจะต่อยฉันคืน? ไม่กลัวตายเลยจริงๆ!”
สำหรับท่าทางของเย่เทียนเฉินนั้นเป็นสิ่งที่เฮยเมี่ยนคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ชีวิตนี้ยังมีคนพูดว่าจะต่อยตนเองคืนหนึ่งหมัดอี
