เศษขอบเขตจอมราชันแฝงเข้าไปเล็กน้อย
ปุ!
สมองของลั่วเฉิงกวงถูกกระสุนปืนเจาะทะลุ ระเบิดออกเป็นดอกไม้เลือด ลูกกระสุนเจาะทะลุจากศีรษะด้านหลังไปถึงหน้าผาก กระทั่งจะกรีดร้องก็ยังทำไม่ทัน ล้มลงไปบนพื้น
“นี่ คุณทั้งสองที่ประตู เข้ามาเอาศพออกไปได้ไหม? อย่าให้รบกวนการนอนของผมล่ะ!” เย่เทียนเฉินตะโกนเสียงดังไปยังตำรวจทั้งสองบริเวณประตู
ตำรวจเฝ้ายามทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงประตูได้ยินเสียงตะโกนของเย่เทียนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะเดินเข้ามา เมื่อพวกเขาเห็นลั่วเฉิงกวงที่นอนตายอยู่ในห้อง ต่างก็มีเหงื่อเย็นๆ ซึมออกมาบนหน้าผาก ไม่กล้าพูดอะไร รีบนำศพของคุณหนูนักฆ่าคนนั้นและลั่วเฉิงกวงออกไป โทรไปรายงานสถานการณ์ให้หลูเซิ่งต๋ารับทราบ เดิมทีคิดว่าเขาจะรีบมา ไหนเลยจะรู้ว่าคำพูดของเขาก็คือ “รู้แล้ว ใครก็อย่าไปหาเรื่องเย่เทียนเฉินล่ะ หากมีคนมาพาตัวเขาออกไปก็ให้เขาไป หากเขารู้แล้วต้องการไปก็ดี สรุปแล้วอย่าไปขวางเขา!”
หลูเซิ่งต๋าพี่กลับมาถึงบ้านตัวเองแล้ว จู่ๆ เพิ่งจะเข้าใจสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือการจับตัวตัวหายนะอย่างเย่เทียนเฉินไว้ที่กรม เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ทำไมตนเองต้องหาเรื่องยุ่งยากขนาดนี้ด้วย? ถ้าไอ้หนูนี่ต้องการก่อเรื่องสะเทือนฟ้าอะไรขึ้นมาอีก เกรงว่าตัวเขาเองก็ต้องได้รับผลกระทบ ซวยถึงขีดสุดแล้ว
หากไม่ใช่เพราะเฉินเซิงโทรสั่งลงมาด้วยตัวเอง เขาจะไปเคลื่อนไหวเองได้อย่างไร การจับเย่เทียนเฉิน หากพูดตามจริงนับเป็นการท
