การฆ่าคน แต่ไหนแต่ไรเย่เทียนเฉินก็ไม่เคยฆ่าคนแบบหลบๆ ซ่อนๆ และไม่เคยปิดบัง นั่นไม่ใช่นิสัยของเย่เทียนเฉิน ในจุดนี้เขาเหมือนกับอู๋เสวี่ยที่เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ก่อนฆ่าคนจะต้องประกาศให้อีกฝ่ายรู้ ให้จัดเตรียมเรื่องราวหลังจากนี้ให้ดี จากนั้นค่อยฆ่า การกระทำเปิดเผยตรงไปตรงมาเป็นวิสัยของยอดฝีมือ
เย่เทียนเฉินยืนอยู่ใจกลางของบ้านตระกูลลั่ว มองไปยังคฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามที่อยู่ไม่ไกลที่ยังคงมีแสงไฟสว่างอยู่ เขาย่อมรู้แน่นอนอยู่แล้วว่าลั่วซงเฉิง ลั่วกวงฮุยและลั่วฉี สามพ่อลูกอยู่ที่นั่น ตอนนี้เย่เทียนเฉินที่พลังพิเศษไปถึงขอบเขตจอมราชันเรียบร้อยแล้ว พลังพิเศษแห่งการรับรู้ ไม่ทราบว่าแข็งแกร่งมากกว่าเดิมกี่เท่า เขาไม่ได้พุ่งเข้าไปฆ่าสามพ่อลูกนี้โดยตรง เพราะในสายตาของเขา สุนัขถ่อยสามตัวนี้ ในเมื่อเป็นสุนัขก็ต้องโผล่ออกมารับความตายด้วยตัวเอง มีใครบ้างที่ฆ่าสุนัขตัวหนึ่งแล้วยังต้องเปลืองเท้าให้มากมายอีก?
เดิมทีสามพ่อลูกตระกูลลั่วนี้กำลังกินดื่มอยู่ในห้องโถงของคฤหาสน์ เมื่อได้ยินเสียงปืนก็ตกใจจนอดรนทนไม่ไหว คิดว่าทำไมถึงได้มีเสียงปืนกัน? หรือว่ามีคนกล้าบุกเข้ามาที่บ้านตระกูลลั่วของเขาด้วย?
ไหนเลยจะรู้ว่า ในตอนที่สามพ่อลูกกำลังวางแก้วเหล้าลงและออกไปดู ก็ได้ยินเสียงของเย่เทียนเฉิน ทันใดนั้นทั้งสามมีสีหน้าซีดเทาราวคนตาย มีท่าทางไม่อยากจะเชื่อโดยสิ้นเชิง โดยเฉพาะลั่วกวงฮุยที่เดิมทีใจกล้าเป็นอ
