ชางหลางคิดไม่ถึงว่ากูตูอ๋างจะปรากฏตัวที่นี่ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ดูท่าเย่เทียนเฉินคนนี้จะถูกจับตามองหลายทางซะแล้ว ที่อำนาจอิทธิพลเหล่านี้ยังไม่ได้ลงมือก็เพราะ
หนึ่งคือฝีมือของเย่เทียนเฉินแข็งแกร่งมาก หากทำให้โกรธขึ้นมาเกรงว่าไม่ใช่แค่กูตู๋อ๋างที่จับเขาไม่ได้ แล้วยังหาเรื่องยุ่งยากมาให้ตนเองอีก เพราะเย่เทียยนเฉินเป็นคนประเภทที่คุณไม่สามารถใช้กฎหมายและอำนาจมาบีบบังคับได้ หากโกรธขึ้นมาจริงๆ ไม่ว่าคุณจะใช้กฎหมายใด ไม่ว่าคุณจะใช้อำนาจใด ก็เจอแค่หมัดซัดใส่เท่านั้น
สาเหตุที่สอง ย่อมเป็นเพราะมีหยางอี้สอดมือเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ ด้วยฐานะของหยางอี้ อำนาจอื่นจะทำอะไรก็ต้องใคร่ครวญให้ดี ไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม
เมื่อเห็นกูตูอ๋างเดินเข้ามาหาตน ชางหลางอดไม่ได้ที่จะชะงักไป เขารู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา กูตู๋อ๋างคิดหาโอกาสสู้กับเขามาตลอดเพื่อแบ่งแยกแพ้ชนะให้ชัดเจน เมื่อก่อนตอนที่กู๋ตู๋อ๋างเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตน ก็รู้สึกไม่พอใจ คิดว่าตนเองสามารถเอาชนะชางหลางได้ ทำไมถึงไม่ได้รับเลือกให้เป็นสามราชันนักรบแห่งประเทศจีน ในใจยิ่งไม่สงบ ยิ่งไม่พอใจ นานวันเข้าก็กลายเป็นความเคียดแค้น ทำให้มีช่องว่างระหว่างเขากับชางหลาง หลายครั้งที่อดไม่ได้ที่จะลงมือต่อสู้กับชางหลาง เพื่อให้เขาพ่ายแพ้
“ก็แค่ชื่อเรียกเท่านั้น มันคุ้มค่าที่นายต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ?” ชางหลางมองกูตู๋อ๋างแล้วกล่าวถาม
“หากคนเราไม่ทำเพื่อชื่อเสียงเพ