น่นอน ดังนั้นเขาไปที่บ้านตระกูลลั่วจะต้องตายอย่างแน่นอน นายต้องรู้ว่า ตระกูลั่วกับตระกูลฉินไม่เหมือนกัน…”
ในสายตาของกูตู๋อ๋าง เย่เทียนเฉินกล้าบุกเข้าไปฆ่าสามพ่อลูกลั่วซงเฉิงในบ้านตระกูลลั่ว เป็นการรนหาที่ตายโดยสิ้นเชิง โอหังยิ่งกว่าเขาซะอีก ที่กูตู๋อ๋างคิดว่าเย่เทียนเฉินต้องตายอย่างแน่นอน ไม่ได้หมายความว่าอำนาจอิทธิพลของตระกูลลั่วจะยิ่งใหญ่กว่าตระกูลฉิน แต่เป็นเพราะบอดี้การ์ดของตระกูลลั่วแน่นหนายิ่งกว่าตระกูลฉินมาก เรียกได้ว่าเป็นกองทัพใหญ่ที่แข็งแกร่งเลยทีเดียว บอดี้การ์ดของทั้งตระกูลลั่วที่พกอาวุธก็มีถึงห้าสิบกว่าคนแล้ว อีกทั้งทุกคนก็ยังเป็นคนสนิทของลั่วซงเฉิง จินตนาการได้เลยว่ากองทัพเช่นนี้จะมีใครกล้าบุกเข้าไป?
“งั้นพวกเราก็รอดูกันเถอะ!”
ชางหลางไม่อยากพูดอะไรมาก แล้วไม่อยากไปตามเย่เทียนเฉินกลับมาอีก เพราะเย่เทียนเฉินเดินไปถึงประตูของบ้านตระกูลลั่วเรียบร้อยแล้ว หากตอนนี้เขาปรากฏตัวออกไปแล้วลั่วซงเฉิง ลั่วกวงฮุย และลั่วฉียังถูกฆ่า เขาชางหลางคงจะไม่อาจหนีความรับผิดชอบไปได้ อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนของหยางอี้ จะทำให้เกิดผลกระทบที่เลวร้ายได้
“ได้ ถึงตอนนั้นศพของไอ้หนูนี่ฉันจะนำไปเอง ครั้งก่อนนายพาตัวเขาไปแล้ว ครั้งนี้ฉันจะพาไปบ้าง นับว่าไปรายงานกับคนทางฝั่งนั้นได้แล้ว!” กูตู๋อ๋างพูดอย่างเย็นเยือก
ในตอนนี้ เย่เทียนเฉินเดินไปถึงประตูของบ้านตระกูลลั่วแล้ว เขาไม่ได้แอบเข้าไป แต่เข้าไปตรงๆ ค