ยินเสียงคุ้นหูนี้ เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะมองไปยังทางเข้าตึกชั้นสอง เห็นซูเฟยเฟยกำลังมองตัวเองพลางมุ่ยปากน่ารักๆ ทำให้เย่ทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เขายังคงมีความสงสัยอยู่บ้าง เหตุใดซูเฟยเฟยถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
“เป็นเธอ? เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”เย่เทียนเฉินถามอย่างสงสัย
เมื่อเห็นท่าทางประหลาดใจของเย่เทียนเฉิน ซูเฟยเฟยก็มีความสุขมาก ประสบผลสำเร็จอย่างที่ตนคาดคิด เธอเดาว่าการปรากฏตัวของตนจะต้องทำให้เย่เทียนเฉินแปลกใจมาก ตอนนี้เองจึงยืนอย่างซุกซนแล้วพูดว่า “ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ? ฉันมาทำงานให้เถ้าแก่ใหญ่เย่ไง”
เย่เทียนเฉินมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อันน่ารักของซูเฟยเฟย รวมกับคำพูดหยอกล้อตนเองของผู้หญิงคนนี้ ทันใดนั้นก็เข้าใจขึ้นมา ชัดเจนมากว่าสองครั้งก่อนหน้านี้ตนเองไม่สนใจซูเฟยเฟย ทำให้สาวงามคนนี้โกรธแค้นอยู่ในใจและจงใจมาแก้แค้นตนเองที่เครือไห่หวาง จิตใจของผู้หญิงคนนี้คับแคบขนาดนี้เลย? จิตใจที่อยากจะแก้แค้นแข็งแกร่งขนาดนี้เลย?
“เธอเหมือนมาทำงานหรือไง? เธอมาทำลายเครือไห่หวางมากกว่า?” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“นี่นายปรักปรำฉันแล้ว ฉันซื่อสัตย์ทุ่มเทให้กับบริษัทมาก หากไม่เชื่อนายก็ถามผู้จัดการฉีได้…” ซูเฟยเฟยพูดแล้วมองฉีย่ากวง
“ใช่ครับ ก่อนหน้านี้หลายวันเพิ่งจะชมเธอไปเอง!” ฉีย่ากวงพูดอย่างกระอักกระอ่วน
“งั้นเธอพาบอดี้การ์ดมากมายขนาดนี้มาทำอะไร? อย่าบอกว่าประธานาธิบดีโฮบาม่าต้องการลอบฆ่
