บด้วยกฏหมายหรอกนะครับ” เย่เทียนเฉินมองหยางอี้พลางกล่าว
หยางอี้มองเย่เทียนเฉินแวบหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างสนุกสนานที่มุมปาก จากนั้นจึงเอ่ยขึ้น “นี่น่ะหรือ ก็ต้องดูท่าทีของนายด้วย ความจริงเรื่องนี้ฉันก็กดเรื่องให้เงียบได้ยากอยู่ ยังไงซะเบื้องบนก็ยังมีคนอยู่ข้างฉินอี้ พวกเขาจะต้องหาทางทำให้นายตายแน่นอน!”
“ผู้เฒ่าครับ ผมก็เดาได้ว่าคุณมีภารกิจอยู่นะครับ ผมก็คิดว่าทำไมคุณถึงได้มีเจตนดีที่จะช่วยเหลือผมขนาดนี้ ที่แท้ก็มีเรื่องรอผมอยู่นี่เอง…” เย่เทียนเฉินกล่าวแล้วเบ้ปาก
“รู้ดีจังเลยนะ ก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่ว่าจะจัดการได้ง่ายๆ ด้วยการพูดจาสองสามคำ แล้วก็ไม่ใช่ว่านายจำคุกหลายปีก็จะสามารถผ่านไปได้ นายต้องรู้ว่าครั้งนี้ไปหาเรื่องตระกูลอะไร คนที่ตายเป็นใคร พูดมาคำเดียว จะทำหรือไม่ทำ หากไม่ทำก็เดินออกไปตอนนี้เลย ฉันเชื่อว่าด้านนอกมีคนจำนวนมากรอจับนายอยู่” หยางอี้ทำท่าทางขี้เกียจจะเล่นด้วยแล้ว เข้ามาสู่กับดักของฉันอย่างเชื่อฟังซะเถอะ
“บีบเป็ดให้ทำเรื่องที่ไม่ถนัดจริงๆ เสียดายที่ผมไม่ใช่เป็ด ขอโทษด้วยครับท่านผู้เฒ่า คนที่จะจับผมด้านนอกพวกนั้น จะจับผมได้หรือเปล่ายังต้องรอดูกันไป…” เย่เทียนเฉินลุกขึ้น เป็นตัวของตัวเองจริงๆ ถึงกับไม่ไว้หน้าหยางอี้เลย เดินมุ่งหน้าไปยังนอกประตู
“รู้ว่านายมีฝีมือแข็งแกร่ง แต่พ่อแม่นายล่ะ น้องสาวนายล่ะจะทำยังไง? จะต้องมีนักฆ่ามากมายตามไปฆ่าแน่ เป็นไปได้มากว่านายไม
