ำแผล หากพลาดไปก็คงไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกแล้ว ฝีมือของเย่เทียนเฉินนั้นแข็งแกร่งมาก หากต้องการส่งนักฆ่าไปกำจัดเขาคงยาก ยืมมือประชาชนถึงจะเป็นแผนที่ดีที่สุด อย่างไรเสียความสามารถของคนๆ เดียวต่อให้แข็งแกร่งขนาดไหนก็ไม่อาจต่อต้านคนทั้งประเทศได้
“พ่อ พวกเราต้องไปทักทายผู้บัญชาการเฉินอีกรึเปล่า มอบผลประโยชน์ดีๆ ให้เขาสักหน่อย บอกเขาว่าหลังจากที่เขาจับเย่เทียนเฉินไปแล้วก็ให้รีบฆ่าซะ แล้วประกาศว่าเย่เทียนเฉินฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด?” ลั่วฉีเป็นลูกชายที่ฉลาดที่สุดของลั่วซงเฉิง แล้วก็โหดเหี้ยมที่สุดด้วย
“เรื่องนี้ฉันจะโทรคุยกับเฉินเซิงเอง ตั้งแต่นี้ไป พวกแกก็อย่าสร้างเรื่องไปทั่ว ช่วยฉันจับตาดูเรื่องนี้ซะ ฉันจะต้องฆ่าเย่เทียนเฉินให้ได้!” ลั่วซงเฉิงเอยเสียงเข้ม
ปังๆๆ!
ตอนนี้เอง ด้านนอกประตูคฤหาส์มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ลั่วซงเฉิง ลั่วกวงฮุยและลั่วฉีสามพ่อลูกมองกันแวบหนึ่ง ลั่วกวงฮุยส่งเสียงตอบออกไป บอดี้การ์ดนายหนึ่งของคฤหาสน์ตระกูลลั่วเดินเข้ามากลางห้องโถงอย่างเคารพแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสครับ เพิ่งมีข่าวมาว่ากูตู๋อ๋างจับเย่เทียนเฉินไม่ได้ ชางหลางพาตัวเย่เทียนเฉินไปแล้วครับ!”
“อะไรนะ?” ลั่วซงเฉิงยืนขึ้นทันที เขาพูดด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
“เป็นไปไม่ได้ จากข่าวของพวกเรา กูตู๋อ๋างไปก่อนชางหลางก้าวหนึ่ง แล้วยังพาทหารชั้นยอดพร้อมอาวุธปืนไปอีกสิบกว่าคน จะจับเย่เทียนเฉินไม่ได้เลยหรือไง?” ลั่วฉีเองก็ถา