เมืองหลวงก็ไม่ใช่คู่มือของเย่เทียนเฉิน จะอย่างไรนี่ก็ทำให้กูตูอ๋างไม่พอใจอยู่บ้าง
ไม่ต้องพูดถึงทั่วทั้งประเทศจีน สำหรับสังคมเมืองหลวงแห่งนี้ ความสามารถของกูตูอ๋างนับว่าอยู่ลำดับต้นๆ สามารถเทียบเคียงได้กับชางหลางที่เป็นหนึ่งในสามนักรบราชันแห่งประเทศจีน จิตนาการได้เลยว่าแข็งแกร่งขนาดไหน การต่อสู้ของเย่เทียนเฉินกับชางหลางยังไม่ทันได้สู้ ตกลงว่าชางหลางแข็งแกร่งขนาดไหน จะสามารถเอาชนะเย่เทียนเฉินได้หรือไม่นั้น ก็ยังไม่อาจรู้ได้ เพียงแต่จากการประเมินของเย่เทียนเฉิน ชางหลางนั้นแข็งแกร่งมากอย่างแน่นอน แข็งแกร่งจนถึงขั้นที่กระทั่งเขาก็ไม่อาจมองออก
“งั้นก็ต้องดูว่านายจะเก่งพอรึเปล่า…” เย่เทียนเฉินเองก็พูดขึ้นอย่างจริงจัง
“โอหัง!”
คำพูดของกูตู๋อ๋างเพิ่งออกจากปาก หมัดก็ต่อยไปยังเย่เทียนเฉินแล้ว เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว ไม่ได้รับเข้าไปตรงๆ แต่เอี้ยวตัวหลบครั้งหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ใช้เท้าขวาเตะกวาดออกไปตามแนวขวาง บังคับให้กูตู๋อ๋างออกไปนอกประตูคฤหาสน์ แล้วพุ่งออกไปทั้งตัว
สำหรับเรื่องที่กูตูอ๋างใช้เท้าถีบประตูจนพัง และเคาะประตูบ้านอย่างรุนแรงนั้น เย่เทียนเฉินเองก็รู้สึกโกรธอยู่ในใจ เมื่อก่อนอาจจะมีคนที่กล้าทำเช่นนี้ แต่ตอนนี้เขากลับมาแล้ว มีเขาอยู่ย่อมไม่อนุญาตให้ใครก็ตามมารังแกตระกูลเย่ ยิ่งไม่อนุญาตให้ใครก็ตามมาดูหมิ่นคนในครอบครัว ดังนั้นเขาจึงบังคับให้กูตูอ๋างออกไปนอกคฤหาสน์ก่อน เพราะกลัวว่าถ้าสู้
