วันนี้ ยังไม่ทันถึงช่วงกลางคืนก็ครึกโครมไปทั่วทั้งเมืองหลวงแล้ว ต่างพูดคุยกันอย่างคึกคัก ทั้งถนนใหญ่และตรอกซอกซอยต่างก็พูดคุยถกเถียงกันถึงเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือเรื่องของตระกูลฉิน ที่ฉินอี้ ฉินเทาหยวน ฉินเหิง ทั้งสามถูกส่งตัวไปโรงพยาบาล เรื่องที่มีคนไปก่อเรื่องกับตระกูลฉิน ทั้งหมดต่างก็กล่าวถึงชื่อๆ หนึ่งนั่นคือ เย่เทียนเฉิน
“นายได้ข่าวแล้วรึยัง? มีคนไปก่อเรื่องใหญ่โตกับตระกูลฉินถึงที่!”
“ไม่จริงน่า? ใครมันโหดขนาดนั้น ขนาดตระกูลฉินยังกล้าไปหาเรื่องด้วย ไม่กลัวตายรึไง?”
“เย่เทียนเฉิน เคยได้ยินมารึเปล่า คนที่เคยเป็นตัวตลกไปทั่วทั้งเมืองหลวง คนตระกูลเย่ที่ได้ชื่อว่าเป็นเศษสวะไม่เอาไหนคนนั้นไง”
“เจ้าหมอนี่มันเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน? ดูเหมือนช่วงนี้จะมีแต่ข่าวของเขานะ!”
“ชิ พวกนายไม่รู้หรอกใช่ไหม เย่เทียนเฉินแบกโลงศพไปตระกูลฉิน ตอนแรกก็ถีบฉินเทาหยวนจนกระเด็น ต่อมาก็อัดฉินเหิงอย่างหนักจนร้องอย่างอนาถ แล้วจับยัดเขาไปในโลง ส่วนฉินอี้ก็โกรธจนส่งผลต่อหัวใจแล้วสลบไป…”
“เจ๋งโคตร พี่ชายคนนี้เจ๋งจริง นี่มันตัวละครลับชัดๆ…นับถือ!”
มีเสียงพูดคุยอยู่ทั่วทุกสารทิศ มีการบอกเล่าทุกรูปแบบ เพียงเพราะเย่เทียนเฉินไปก่อเรื่องกับตระกูลฉิน ในสายตาของชาวเมืองหลวงคนหนึ่ง ไม่มีใครกล้าที่จะไปหาเรื่องตระกูลฉินถึงที่โดเด็ดขาด แต่เย่เทียนเฉิน ในเวลาสั้นๆ เพียงแค่ครึ่งชั่วโมง กลับจัดการสามพ่อลูกปู่แห่งตระกูลฉินจน
