ี้ ไม่ได้พบความสุขที่ตนเองต้องการ แม่เสียใจจริงๆ” หลัวเยี่ยนเอ่ยด้วยท่าทีโศกเศร้า
เย่เทียนเฉินเองก็เข้าใจดี วันเวลาที่ฉีหรูเสวี่ยเข้ามาอยู่ในบ้านนั้นเธอเข้ากับแม่และน้องสาวได้เป็นอย่างดี ทุกคนล้วนมีความสุข แล้วหลัวเยี่ยนก็ชอบใจฉีหรูเสวี่ยมาตลอด ตามที่เธอพูด ยุคสมัยนี้ หากต้องการหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ทั้งสวย ทั้งสามารถออกหน้ารับแขกและลงครัวทำอาหารได้นั้น ช่างยากเหลือเกิน ไม่ง่ายเลยจริงๆ
“แม่ครับ แม่คงไม่ได้คิดจะให้ลูกชายไปทำลายงานแต่งหรอกนะครับ? ทำแบบนี้มันจะวุ่นวายเกินไปสักหน่อย ถึงตอนนั้นตระกูลเย่ของพวกเรา ตระกูลฉีและตระกูลเหิง จะต้องอับอายขายหน้ากันหมด ไม่ดีหรอกครับ…” เย่เทียนเฉินคิดอะไรขึ้นได้จึงรีบเปิดปากพูด
“ต่อให้เป็นเพื่อนธรรมดา แม่ก็ไม่อยากเห็นหรูเสวี่ยกระโดดเข้าไปในกองไฟ อยากจะช่วยเธอ น่าเสียดายที่แม่ช่วยอะไรไม่ได้ วันที่เธอไป กอดแม่แล้วร้องไห้อยู่นาน เหมือนกับลูกสาวของแม่ที่กำลังจะแต่งงานออกไปเลย แม่เสียใจจริงๆ ลูกคิดว่าคนตระกูลฉีพวกนั้นจะคิดยังไง ต่อให้ใช้การแต่งงานของลูกๆ เพื่อยกระดับอิทธิพลครอบครัว ก็คงไม่ทำเกินไปหรอกใช่ไหม? หรูเสวี่ยเป็นผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ ควรจะมีความสุขเป็นของตัวเอง” หลัวเยี่ยนเอ่ยแล้วเดินออกจากห้องครัว รู้สึกเสียใจกับฉีหรูเสวี่ยจริงๆ
เห็นท่าทางเสียใจของหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่ เย่เทียนเฉินก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี อย่างไรเสียเขากับฉีหรูเสวี่ยก็ชอบทะเลาะกัน ที่ค
