้าหากว่าถูกคนอื่นรู้เข้า ต้องแย่แน่ๆ
“เป็นไงครับ? จะให้พ่อผมเลื่อนขั้นสักสามขั้นรึเปล่า?” เย่เทียนเฉินมองหยางอี้แล้วกล่าวถาม
“อืม ก็พอมีคุณงามความดีอยู่บ้างจริงๆ ฉันจะพิจารณาดูแล้วกัน นายกลับไปก่อนเถอะ!” หยางอี้มองเย่เทียนเฉินแล้วเอ่ยขึ้น
“ท่านผู้อาวุโส อย่าเล่นแบบนี้สิครับ? นี่แกล้งผมใช่ไหม? ไม่ได้ๆ จะยังไงคุณก็ต้องรับปากมาก่อนว่าจะเลื่อนขั้นให้พ่อผมสามขั้น ไม่งั้นต่อไปใครจะกล้าทำงานให้คุณ ผมต้องผ่านอันตรายมากมายกว่าจะรอดกลับมาได้ ยังไงก็นับว่าเป็นบุคคลที่มีผลงานคนหนึ่ง คุณจะทำให้หัวใจของผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างพวกเราต้องผิดหวังไม่ได้นะครับ? มิน่าล่ะชางหลางถึงได้ทำหน้าตาอมทุกข์ตลอดเวลา เห้อ…”
เย่เทียนเฉินพูดพลางแสร้งทำเป็นเห็นใจชางหลาง หยางอี้เห็นก็รู้สึกไร้ซึ่งคำพูด
……………………………..
