ลง จึงไม่สามารถช่วยอะไรเย่หงได้ เป็นข้าราชการในตะวันออก เบื้องหน้าไม่มีคนไม่ได้ กล่าวให้ชัดเจนก็คือ ต่อให้ผลงานของคุณดีแค่ไหน ถ้าไม่มีคนช่วยพูด บุคคลระดับสูงก็จะไม่เห็น ผลประโยชน์ก็ไม่มี ดังนั้นแม้ว่าเย่หงพ่อของเย่เทียนเฉินจะพยายามมาก แต่กลับไต่เต่าขึ้นไปไม่ได้ ครั้งที่แล้วไม่ง่ายเลยที่จะใช้เรื่องการถอนหมั้นของตระกูลฉีมาทำให้เย่หงกลายเป็นเลขาธิการคณะกรรมการแห่งเมืองHได้ หากยังต้องการไต่เต่าขึ้นไปอีกเกรงว่าจะเป็นการยาก
“นานทำประโยชน์ให้ประเทศงั้นเหรอ? ทำไมฉันไม่รู้เลยล่ะ?” หยางอี้จถาม จงใจทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
“ไม่หรอกมั้ง? ผู้อาวุโสอย่างคุณคงไม่แกล้งผมแบบนี้หรอกนะครับ ผมทำประโยชน์เยอะแยะเลย ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะผม คงไม่อาจทำภารกิจให้สำเร็จได้แน่ จากตอนที่เครื่องบินถึงวอชิงตัน…”
เย่เทียนเฉินพูดจนน้ำไหลไฟดับ เพียงอึดใจเดียวก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนไปถึงวอชิงตันออกมาทั้งหมด จนถึงเรื่องที่ตนเองกลับมา เข้ามาดื่มน้ำสองแก้วในห้องทำงานของหยางอี้ ก็ล้วนเล่าออกมาทั้งหมดรอบหนึ่งถึงจะนั่งลง รินน้ำแล้วดื่มไปจนหมด
หยางอี้มองเย่เทียนเฉิน ในใจรู้สึกช็อคมาก เย่เทียนเฉินอายุยังไม่เกินยี่สิบปี ถึงกับมีฝีมือเช่นนี้ได้ อีกทั้งครั้งนี้ไปก่อเรื่องที่วอชิงตัน เกือบจะบุกเข้าไปถึงทำเนียบขาวเพื่อให้โฮบาม่าเลี้ยงข้าว ช่างมีเอกลักษณ์จริงๆ ยังดีที่คนคนนี้คิดได้ ถึงกับจะให้โฮบาม่าเลี้ยงข้าวเขาเลยหรือ? ถ
