นอบน้อมอยู่เลย
“อลิซ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ช่วงนี้สบายดีใช่ไหม?” โฮบาม่าถามด้วยรอยยิ้ม
“ก็โอเคอยู่ค่ะ เรื่องที่สามเหลี่ยมทองคำ ดิฉันได้ส่งคนไปจัดการแล้ว เชื่อว่าจะสามารถคลี่คลายได้ในเร็วๆ นี้!”
“เรื่องที่สามเหลี่ยมทองคำนั้นละมือไว้ก่อนก็ได้ ก็แค่พ่อค้ายากลุ่มหนึ่ง ตอนนี้ผมมีเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้คุณไปจัดการด้วยตัวเองสักหน่อย”
“เชิญท่านประธานาธิบดีออกคำสั่ง”
“อืม คุณเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรองพิเศษแห่งประเทศMของพวกเรา มีเทคนิคการสืบสวนสอบสวนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก และเป็นบุคลากรที่มีความสามารถเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศMของพวกเรา ดังนั้นครั้งนี้ผมต้องการให้คุณไปที่ตะวันออก ช่วยผมสืบเรื่องคนคนหนึ่ง” เมื่อโฮบาม่านึกถึงเย่เทียนเฉินก็โกรธแค้นจนปวดฟันไปหมด เขารับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ
“สืบเรื่องใครคะ?” อลิซยังคงกล่าวถามอย่างเย็นชา
“ชายชาวตะวันออกที่มาสร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่ในวอชิงตัน คิดว่าคุณเองก็คงได้ข่าวมาแล้ว ผมไม่ต้องการให้เขามีชีวิตอยู่อีกต่อไป คุณไปที่ตะวันออก ถ้ามีโอกาสก็ฆ่าเขาซะ” โฮบาม่าพูดอย่างโหดเหี้ยม
“รับทราบค่ะ งั้นเดี๋ยวดิฉันจะกลับไปเตรียมตัวสักหน่อย แล้วจะรีบออกเดินทางไปตะวันออกทันที” อลิซพยักหน้าเอ่ย
“ไปเถอะ อย่าลืมทักทายพ่อแม่ของคุณแทนผมด้วย” โฮบาม่าเอ่ยยิ้มๆ
อลิซหมุนตัวจากไป เธอมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรองพิเศษแห่งประเทศM พ่อแม่เป็นนายพลที่กุมกำลังสำคัญทาก
