หน่อย คราวนี้ผมทำภารกิจสำเร็จแล้ว เรื่องที่คุณรับปากผมไว้ทำได้หรือยัง?” เย่เทียนฉินมองชางหลางพลางกล่าวถาม
“ฉันชางหลางพูดคำไหนคำนั้น ทำเสร็จไปตั้งนานแล้ว ขึ้นรถเถอะ” ชางหลางมองเย่เทียนเฉินเอือมๆ
“ขึ้นรถไปไหนเหรอครับ?” เย่เทียนเฉินถามด้วยความสงสัย
“ท่านหยางต้องการพบนาย ฉันได้รับคำสั่งให้มารับนาย”
“ไม่เอาอ่ะ ผมเหนื่อย อยากกลับไปนอน ผมเจ็ทแล็คอย่างหนักเลย!” เย่เทียนเฉินส่ายหน้ากล่าว
“นาย…ไอ้หนูนายต้องการให้ฉันลักพาตัวนายไปใช่ไหม? วันนี้นายต้องไปกับฉัน”
ชางหลางได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินก็โกรธจนหน้ามืด หยางอี้อยู่ในตำแหน่งเช่นไร จินตาการได้เลยว่ามีใครหลายคนที่อยากจะพบเขา แต่ต่อให้ไปขอร้องใครก็ยังพบไม่ได้ ตอนนี้หยางอี้ที่เป็นคนใหญ่คนโตต้องการพบเย่เทียนเฉินด้วยตัวเอง เย่เทียนเฉินกลับโยนโอกาสทิ้ง ไม่เต็มใจไป ช่างทำให้เกิดความรู้สึกอยากจะอัดเขาแรงๆ สักยกเสียจริง
………………………………………………..
