ี่ได้พบกับซิลลี่ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นราชาแห่งความโหดเหี้ยม เย่เทียนเฉินก็รู้สึกว่า ความสามารถของหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษแห่งประเทศMไม่ได้โอ้อวดเกินจริงเลย พอมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ อย่างน้อยทหารธรรมดาๆ ที่แข็งแกร่งของประเทศจีนก็ไม่อาจต่อกรได้จริงๆ
อย่างไรก็หลังจากที่ได้ประมือกับโทมัส ในที่สุดเย่เทียนเฉินก็สามารถปลุกอารมณ์เลือดร้อนให้พลุ่งพล่านขึ้นมาได้ นานแล้วที่ไม่ได้ใช้พลังพิเศษสองสายร่วมกัน คราวนี้เผชิญกับพลังมังกรวารีอันร้ายกาจของโทมัสจึงจำเป็นต้องใช้พลังสายพสุธา มิฉะนั้นก็จะมีอันตรายถึงชีวิต
ท้องหิวมากแล้วจริงๆ อย่างไรก็ตามโทมัสยังขวางอยู่ข้างหน้า หากตนเองต้องการบุกเข้าไปให้โฮบาม่าเลี้ยงข้าวจริงๆ เกรงว่าชายชราคนนี้คงตามล่าตนเองอย่างสุดกำลัง ตัวเย่เทียนเฉินนั้นมาก็เพื่อซ้อมมือ เขาไม่ได้คิดอะไรมาก แล้วก็ไม่ได้มีบุญคุณความแค้นอะไรกับโฮบาม่า อย่างมากที่สุดการที่บุกมายังทำเนียบขาวก็เพื่อให้คนคนนี้รู้ว่า อย่าได้หยิ่งผยองจนเกินไป อย่าคิดว่าการทหารของตนแข็งแกร่งแล้วจะสามารถรังแกคนอื่นได้ ประเทศจีนของเราไม่ได้รังแกกันง่ายๆ ให้รู้จักพอประมาณ มากเกินไปมันก็ไม่ค่อยดี
“ฝันดี บายบาย!”
เย่เทียนเฉินยิ้มพลางกล่าวกับโทมัส จากนั้นจึงหันตัวเดินจากไป ตอนที่เขาจากไปไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่กล้าขัดขวางเขา ทั้งหมดล้วนแต่ถอยหลังเปิดทาง มองเย่เทียนเฉินราวกับเห็นสัตว์ประหลาดอย่างไรอย่างนั้น ชายคนนี้ท
