และรถหุ้มเกราะก็ล้วนนำออกมาใช้ ก็ยังคงไม่สามารถขัดขวางเย่เทียนเฉินไว้ได้ คนที่สามารถสู้กับเย่เทียนเฉินได้ ณ ที่นี้ตอนนี้ ก็เหลือเพีงแค่โทมัสจริงๆ ดังนั้นแม้โฮบาม่าจะโกรธมาก ทั้งยังไม่พอใจเหตุการณ์ที่โทมัสคุยเล่นกับเย่เทียนเฉิน แต่กลับทำได้เพียงอดทน ถ้าไม่ทนจะทำอย่างไรได้อีกล่ะ?
นี่อดไม่ได้ที่จะทำให้คนคิดถึงประโยคประโยคหนึ่งว่า เป็นประธานาธิบดีแล้วอย่างไร? ตอนที่ควรจะยอมรับการถูกกดขี่ก็ต้องยอมรับ
“ให้คนเตรียมขีปนาวุธ ผมจะต้องกำจัดคนคนนี้ให้ได้!” สุดท้ายโฮบาม่าก็เอ่ยขึ้นอย่างโหดเหี้ยม
“ครับ!” บีชพยักหน้า
ตอนที่โทมัสตอบรับว่าจะลงมือ โฮบาม่าก็คิดแล้วว่า ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่อาจปล่อยให้ปีศาจตะวันออกคนนี้จากไปอย่างเป็นๆ ถ้าหากโทมัสไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เขาก็ไม่ถือสาที่จะใช้ขีปนาวุธกำจัดเย่เทียนเฉิน ทั้งในปัจจุบันนี้ขีปนาวุธติดตามที่ล้ำสมัยที่สุดของประเทศM มีพลังทำลายล้างมหาศาล ต่อให้สิ่งปลูกสร้างของวอชิงตันถูกทำลายไปด้วยเหตุนี้ หรือจะเป็นการทำร้ายประชาชนทั่วไปก็ไม่เสียดาย
โฮบาม่าเองก็เป็นคนที่โหดเหี้ยมคนหนึ่ง เขาไม่ยอมให้ใครมาท้าทายบารมีชื่อเสียงของเขาเด็ดขาด เขาได้เตรียมใจไว้ตั้งนานแล้วว่า จะฆ่าเย่เทียนเฉินโดยที่ไม่สนใจว่าจะต้องแลกกับอะไร
ตอนนี้ เย่เทียนเฉินและโทมัสพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างคึกคัก ท่าทีไม่เหมือนกับจะลงมือโดยสิ้นเชิง กลับเหมือนเพื่อนสองคนมากกว่า ขาดก็แต่การจับเข่าคุยกันเท่า
