สู้กันอย่างดุเดือดมากว่าครึ่งชั่วโมง เย่เทียนเฉินและซิลลี่ต่างก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยไม่ร้ายแรงอะไร ทั้งสองโจมตีกันอย่างรุนแรง ทั้งหมัดทั้งเท้าแลกเปลี่ยนกันอุตลุด ฆ่าฟันสู้รบกันอย่างร้ายกาจ
ตอนที่พวกเขาทั้งสองหยุดมือ คฤหาสน์สองฝากฝั่งของเมืองชีคไม่มีหลังไหนเลยที่จะอยู่ในสภาพดี หากไม่ใช่ถูกคมมีดสายลมของซิลลี่ฟันจนแยก ก็ถูกเย่เทียนเฉินซัดจนพัง เมืองชีคที่เพิ่งจะได้รับการพัฒนานับว่าพังทลายลงแล้ว
“ไม่นึกเลยว่าแกจะร้ายกาจขนาดนี้ ฉันดูถูกชาวตะวันออกอย่างพวกแกเกินไปจริงๆ” ซิลลี่กล่าวยิ้มๆ มีอาการหอบอยู่บ้าง มองไปยังเย่เทียนเฉินพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก
เย่เทียนเฉินไม่ได้รับคำ ทำเพียงหยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาจากบริเวณอก โยนไปให้ซิลลี่ แล้วจุดขึ้นให้ตนเองมวนหนึ่ง คาบไว้ในปากพลางสูบเข้าไปก่อนจะกล่าวอย่างไม่แยแสว่า “เดิมทีฉันคิดว่าหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษแห่งประเทศMจะมียอดฝีมืออยู่ ไม่คิดเลยว่าจะทำให้ฉันผิดหวัง!”
ซิลลี่ได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปชั่วครู่ พลันโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน คิดว่าเย่เทียนเฉินคนนี้พูดจาใหญ่โตโอหัง เพราะการต่อสู้อันดุเดือดเมื่อสักครู่นี้ เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้ได้เปรียบตนเอง ไหล่ซ้ายของเขาก็ถูกตนต่อยไปหมัดหนึ่ง กล่าวได้ว่าการต่อสู้เมื่อสักครู่นี้แสดงให้เห็นถึงพลังการสู้รบ ทั้งคู่ต่างมีฝีมือพอๆ กัน
“คนหนุ่มพูดจาใหญ่โต ระวังจะตายอย่างอนาถ” ซิลลี่กล่าวอย่างโ
