เย่เทียนเฉินใช้หมัดต่อยทำลายม่านพลังที่ผู้มีพลังสายป้องกันกางเอาไว้จนแตกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งยังกระเทือนไปยังผู้ใช้ทั้งหมดจนตาย หมัดนี้ถูกเขาตั้งชื่อว่า “หมัดพี่ชายสุดหล่อ” หลิ่วหรูเหมยที่ได้ยินก็แทบอยากจะอ้วก ในใจคิดว่าแย่จริงๆ ที่ไอ้คนไม่น่าพึ่งพาได้อย่างเย่เทียนเฉินสามารถคิดออกมาได้
ทำลายม่านพลังไปแล้ว เย่เทียนเฉินก็หาวออกมาครั้งหนึ่ง เดินไปยังใจกลางของถนนช้าๆ ณ เวลานี้ หย่งชุนไท่ หลิวอวี่ เจียงเหมิง และเฟยอวิ๋น กำลังคลุกคลีต่อสู้อยู่กับผู้มีพลังพิเศษทั้งสี่คนนั้น และยังคงเสียเปรียบอยู่ เย่เทียนเฉินเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้า
ในความคิดของเย่เทียนเฉิน ความสามารถของพวกเขาสี่คนเหนือกว่าผู้มีพลังพิเศษสี่คนนั้นเสียอีก เพียงแต่พวกเขาไม่เคยมีประสบการณ์สู้กับผู้มีพลังพิเศษมาก่อน จึงถูกวิชาอันแปลกประหลาดของผู้มีพลังพิเศษหลายคนนี้กดข่ม มิฉะนั้นแล้วหากสู้กับด้วยฝีมือล้วนๆ ผู้มีพลังทั้งสี่คงถูกกำจัดไปนานแล้ว จะมาถูกต่อยจนอนาถาขนาดนี้ที่ไหนกัน
“นี่ ทำไมนายเพิ่งจะมาเอาป่านนี้ นี่มันเวลาไหนแล้วยังจะมาหาวอีก รีบไปสู้กับศัตรูสิ!” หลิ่วหรูเหมยเห็นเย่เทียนเฉินที่มีท่าทางว่างงาน ก็ร้อนใจจนอยากจะต่อยเขาสักหมัด
“อ่า…คุณหนู รบกวนดูด้วยขอรับว่าตอนนี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว เลยเที่ยงคืนมาแล้ว คนปกติเขานอนกันไปตั้งนานแล้ว ผู้ชายปกติคงนอนกอดเมียหลับสบายไปแล้ว มีแต่ฉันที่ต้องมาระหกระเหินอยู่ข้างนอกอย่างยากลำบาก…” เย่เที
