วิ๋นก็ตกตะลึง แต่ก็ยังไม่กล้าเชื่อคำพูดของเขา เนื่องจากข้อแรกก็คือ ผู้มีพลังพิเศษที่พวกเขาเผชิญหน้าด้วย คนหนึ่งคือสายว่างเปล่า คนหนึ่งสือสายแสงสว่าง เหตุผลข้อสองก็คือ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาทั้งคู่สู้กับผู้มีพลังพิเศษ จะมากน้อยในใจก็ยังคงหวาดกลัวความแปลกประหลาดและความไม่รู้ต่อวิชาที่น่าอัศจรรย์เหล่านั้น
ผู้มีพลังพิเศษทั้งสองที่สู้อยู่กับเจียงเหมิงและเฟยอวิ๋ยก็ได้ยินที่เย่เทียนเฉินพูด พวกเขาชะงักไปเพียงชั่วครู่ จากนั้นก็เข้าไปโจมตีเจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นต่อ
ผู้มีพลังแสงสว่างใช้หมัดที่ส่องแสงสว่างโชติช่วงต่อยไปยังศีรษะของเฟยอวิ๋น เนื่องจากเฟยอวิ๋นกำลังตะลึงอยู่ ในวินาทีที่หันกลับมาก็พบว่าหมัดของผู้มีพลังแสงสว่างมาพบเบื้องหน้าแล้ว จะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว ทันใดนั้นก็เกิดตื่นตระหนกขึ้นมา
ตู้ม!
เสียงหมัดดังขึ้น คนที่ถูกต่อยจนกระเด็นกลับไม่ใช่เฟยอวิ๋น แต่เป็นผู้มีพลังแสงสว่างคนนั้น จนกระทั่งเฟยอวิ๋นจ้องมอง จึงพบว่าเย่เทียนเฉินยืนอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว ช่วยเขาออกหมัดซัดผู้มีพลังแสงสว่างจนปลิว
“ฉันจะสอนพวกนายสู้กับผู้มีพลังพิเศษสักหน่อยก็แล้วกัน เห็นรึเปล่า? ถึงฉันจะหล่อกว่านาย แต่หมัดก็ไม่ได้หนักไปกว่านายสักเท่าไร นายอย่าไปถูกหมัดส่องแสงของหมอนี่ต้มเอาสิ มันทำร้ายนายไม่ได้หรอก วางใจเถอะ!” เย่เทียนเฉินตบบ่าเฟยอวิ๋น กล่าวพลางทำท่าทีควาดหวังว่าเขาจะมีพัฒนาการที่ดียิ่งขึ้น
เฟยอวิ๋นอดหู่ไม่ได้ อยาก
