ศษแห่งความว่างเปล่าปรากฏตัวออกมา สองมือกุมอยู่ที่เป้ากางเกง ล้มลงไปกองกับพื้น นอนตายน้ำลายฟูมตาย เนื่องจากเป้าของเขาถูกเย่เทียนเฉินเตะแตกไปแล้ว
ผู้มีพลังพิเศษที่เป็นหัวหน้าจ้องมองเย่เทียนเฉินเขม็ง เหลือเพียงเขากับผู้มีพลังสายฟ้าที่ไม่ได้ลงมือ ส่วนผู้มีพลังพิเศษแห่งความส่างเปล่าและผู้มีพลังพิเศษสายแสงสว่างล้วนถูกเย่เทียนเฉินอัดจนแพ้ไปแล้ว ต่อให้บุกเข้าไปอีก ก็มีแต่ตายกับตาย
“หรือว่า…หรือว่าแกก็คือปีศาจตะวันออก?” ผู้เป็นหัวหน้ากล่าวถามด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทา
“คนประเทศMอย่างพวกแกชอบตั้งฉายาให้คนอื่นเหรอ? แต่ฉายาปีศาจตะวันออกนี่ฟังดูไม่เลวเลย ดูทรงอำนาจดี ฉันชอบ!” เย่เทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ว่าแกจะเป็นใคร ฆ่าก่อนค่อยว่ากัน!”
ผู้มีพลังสายฟ้ากล่าวเสียงเย็น พลังสายฟ้าภายในหมัดทั้งสองซัดสาด เขากระตุ้นพลังสายฟ้าทั่วทั้งร่างของตน พุ่งเข้าไปยังเย่เทียนเฉิน แม้เขาจะตกใจกับฝีมือของเย่เทียนเฉิน แต่ก็ยังคงมั่นใจในตัวเอง เพราะความสามารถของเขาเหนือกว่าผู้มีพลังพิเศษแห่งความว่างเปล่าและผู้มีพลังพิเศษสายแสงสว่าง
……………………………………………..
