มครองอยู่ข้างกายหลิ่วหรูเหมยเพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เหลือเพียงเย่เทียนเฉินคนเดียวที่ยังคงยืนประจันหน้ากับผู้มีพลังพิเศษทั้งสี่โดยไม่ขยับเขยื้อน
“คุณหนูพวกเราไปกันเถอะ!” หย่งชุนไท่ที่เห็นท่าทางเป็นกังวลของหลิ่วหรูเหมยกล่าวขึ้น
หลิ่วหรูเหมยพยักหน้า มองเงาหลังของเย่เทียนเฉิน ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าชายไม่เอาไหนคนนี้ ในเวลาเช่นนี้กลับยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้น ยิ่งใหญ่ค้ำฟ้า ช่างมีเสน่ห์และอำนาจที่อธบายไม่ถูก
“เย่เทียนเฉิน นายระวังตัวด้วย พวกเราจะรอ!” หลิ่วหรูเหมยอดไม่ได้ที่จะตะโกนไปยังเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินไม่ได้พูดอะไร และไม่ได้หันกลับไป ทำเพียงโบกมือไปมาเท่านั้น
หย่งชุนไท่ หลิวอวี่ เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นสี่คน คุ้มครองหลิ่วหรูเหมยจากไป ส่วนเย่เทียนเฉินยืนขวางอยู่ด้านหน้าของผู้มีพลังพิเศษทั้งสี่ สายตาของเขาไม่ได้มองทั้งสี่คนนี้ แต่รับรู้ได้ถึวความผันผวนของพลังพิเศษที่แข็งแกร่สายหนึ่งงที่ปรากฏออกมาในพริบตาเมื่อครู่ เขารู้ดีว่านี่เป็นยอดฝีมือที่แท้จจริงแห่งหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษแห่งประเทศM คนที่ควรค่าในการต่อสู้กับตนเองอย่างแท้จริง
“จะไปงั้นเหรอ? เกรงว่าจะไม่ง่ายอย่างนั้น!”
ผู้มีพลังพิเศษแห่งความว่างเปล่าเป็นคนแรกที่ขยับ คิดอยากจะหายไปในอากาศเพื่อตามไปฆ่าพวกหลิ่วหรูเหมย เพียงแต่น่าเสียดาย เขาเพิ่งจะหายไปในอากาศ เย่เทียนเฉินก็ใช้เท้าซ้ายเตะออกไป พลันมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น ผู้มีพลังพิเ
