แมคเคียร์กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา เมื่อสักครู่เพิ่งจะเสร็จศึกบนเตียงไปอีกยกหนึ่งจึงรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง อย่างไรก็อายุห้าสิบกว่าปีแล้ว ผู้หญิงนั้นเป็นของชั้นยอด แต่ก็เป็นของที่ไม่ควรใช้งานบ่อยๆ มิฉะนั้นจะถูกรีดเร้นจนแห้ง
ปังปังปัง!
ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น แมคเคียร์ลุกขึ้นนั่งบนโซฟา จับไปที่ปืนด้านข้างด้วยจิตใต้สำนึก คืนนี้แมคเคียร์มีความรู้สึกไม่ค่อยดีที่อธิบายไม่ถูก ดังนั้นจึงได้ระมัดระวังตัวขึ้นหลายส่วน
“เข้ามา!” แมคเคียร์ตอบออกไป
โกสต์และชาโดว์ผลักประตูเดินเข้ามา ทั้งสองต่างก็มีใบหน้ามืดครึ้ม สิบปีศาจเป็นหัวใจสำคัญของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต แต่กลับย่อยยับทั้งหมดในคืนเดียว กระทั่งบลัดที่เป็นน้องชายแท้ๆ ของเขาก็ตาย หากไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาสองคนวิ่งได้เร็ว คงถูกเย่เทียนเฉินฆ่าไปนานแล้ว ดังนั้นอารมณ์ของพวกเขาสองคนย่อมไม่อาจจะดีขึ้นมาได้
“เป็นพวกนายนี่เอง ดูท่าทางเรื่องราวคงสำเร็จได้อย่างราบรื่นสินะ ฆ่าพวกชาวตะวันออกนั่นไปหมดแล้วใช่ไหม?”แมคเคียร์เห็นโกสต์และชาโดว์เดินเข้ามา ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้น เนื่องจากทุกครั้งที่โกสต์ช่วยเขาเรื่องเรื่องหนึ่งให้สำเร็จ ก็จะมาเอาเงินกับเขา นี่ถือเป็นรางวัลสำหรับสมาชิกสิบปีศาจ
“พวกเราแพ้ สมาชิกสิบปีศาจเหลือกลับมาแค่ฉันกับชาโดว์ คนอื่นๆ รวมทั้งแซนเบเกอร์ตายไปหมดแล้ว!”โกสต์มองแมคเคียร์ครู่หนึ่งก่อนจะกัดฟันพูดออกมา
เดิมทีแมคเคียร์ผ่อนคลายเป็นอย่า
