ม
หน้าผากของแมคเคียร์มีเหงื่อเย็นๆ ผุดออกมา เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า ลูกน้องระดับหัวกะทิพร้อมอาวุธปืนทั้งห้าสิบกว่าคนของตน เฝ้าคุ้มครองเส้นทางสำคัญของแต่ละชั้นไว้ทั้งหมด เย่เทียนเฉินจะมาปรากฎตัวอย่างไร้ซุ่มไร้เสียงได้อย่างไร
“แกตั้งใจปล่อยพวกเรามาเรอะ?” โกสต์จ้องเย่เทียนเฉินเขม็งพลางกล่าวถาม
“ใช่ ไม่งั้นพวกแกคงไม่รอดกลับมาหรอก คนของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องตาย” ยามที่เย่เทียนเฉินกล่าว ก็พลันเลื่อนระดับพลังขอบเขตจอมราชันออกมา เขาไม่อยากยืดเยื้อ อยากจะสู้ให้เร็วจบให้ไว ตอนนี้พวกหลิ่วหรูเหมยเดินทางไปยังสถานที่แลกเปลี่ยนแล้ว ที่นั่นมีผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งของประเทศMอยู่ ถ้าอาศัยเพียงพวกหย่งชุนไท่ไม่กี่คน เกรงว่าจะยากที่จะรับมือ
“ไอ้โง่สองตัวจะมัวยืนอึ้งอยู่ทำไม ฆ่ามันซะ” แมคเคียร์ตอบได้สติกลับมาก็ตะโดนเสียงดัง
ความจริงแล้วตอนที่แมคเคียร์ยังไม่พูด โกสต์และชาโดว์ก็พุ่งเข้าใส่เย่เทียนเฉินแล้ว พวกเขาไม่ได้โง่ รู้ว่าเย่เทียนเฉินตามมาถึงที่นี่ก็เพราะอยากจะฆ่าคนของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตทั้งหมด หรืออาจถึงขั้นถอนรากถอนโคน ดังนั้นจึงทำได้เพียงต่อสู้ หากว่าแพ้ พวกเขาทั้งสามล้วนต้องตาย
เมื่อเผชิญกับโกสต์และชาโดว์ที่พุ่งเข้ามา เย่เทียนเฉินก็ไม่กล้าลำพองใจ ความสามารถของสองคนนี้แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต โดยเฉพาะโกสต์ที่สามารถสู้กับหลิวอวี่ได้อย่างสูสี นี่
