ู่ มีเพียงดวงตาอันเยือกเย็นทั้งสองข้างที่โผล่ออกมาให้เห็น เขาปรากฏเบื้องหน้าของซิลลี่โดยตรง พยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “เมื่อสักครู่นี้เลขาฯท่านประธานาธิบดีโทรมา บอกให้พวกเราลงมือปฎิบัติการ และไปเข้าร่วมการแลกเปลี่ยนด้วยตัวเอง คำสั่งมีเพียงอย่างเดียว ฆ่าชาวตะวันออกที่มาทำการแลกเปลี่ยนให้หมด ทำให้สำเร็จและไม่เหลือร่องรอย”
“รู้แล้ว!” ซิลลี่เปิดปากกล่าวเรียบๆ
ซิลลี่ได้รับทั้งรายงานและคำสั่ง ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยไฟแห่งความโกรธ สิ่งนี้สำหรับหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษแล้วนับว่าเป็นความอัปยศอย่างหนึ่ง และสำหรับเขาที่เป็นรองหัวหน้า นี่ก็นับเป็นการโจมตีอย่างหนึ่ง เดิมทีทำหน้าที่นี้มาหลายปี เขามีแนวโน้มว่าจะได้กลายเป็นหัวหน้าทีละนิด ส่วนหัวหน้าโทมัสที่แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยโผล่หัวออกมานั้น คนระดับสูงของรัฐบาลประเทศM ยิ่งไม่พอในเขามากขึ้นทุกวัน
แต่การเสียชีวิตของผู้มีพลังล่องหนในครั้งนี้มาจากการจ่อสู้กับปีศาจตะวันออก ทำให้ซิลลี่โกรธเป็นอย่างมาก เขาตัดสินใจแล้วว่าจะลงมือฆ่าคนคนนั้นด้วยตัวเองเพื่อระงับความโกรธเกลียดในหัว เขาที่ไม่ได้ลงมือมาเกือบสิบปี รู้สึกคิดถึงวันคืนแห่งการฆ่าเมื่อแรกเริ่มเสียจริง
ณ เวลานี้ ศีรษะของโกสต์และชาโดว์เต็มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ ขณะเดียวกันก็แสดงถึงความโกรธอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทั้งสองนั่งอยู่บนรถโดยมีโกสต์เป็นคนขับ ส่วนชาโดว์นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ ขับฝ่าไฟแดงอย่าง