งสอง เพียงแต่เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นโอหังเกินไป โอหังซึมลึกไปถึงกระดูก คิดว่ากองทัพเหยี่ยวไร้คู่ต่อกรในใต้หล้า นี่ช่างย่ำแย่เหลือเกิน เพราะเย่เทียนเฉินเข้าใจดีกว่า ในโลกนี้มีผู้แข็งแกร่งขากพรรควรุทธโบราณอยู่เช่นกัน และมีผู้มีพลังพิเศษที่พลังแข็งแกร่งอยู่ด้วย คนธรรมดาต่อให้เก่งกาจเพียงใด หากต้องปะทะกับคนเหล่านี้ ก็มีเพียงเส้นทางแห่งความตายให้ก้าวเดิน
“พวกนายสามคนไปรักษาอาการบาดเจ็บให้ดีดีเถอะ ปฏิบัติการแลกเปลี่ยนในคืนนี้ อย่ามาถ่วงขาพี่ชายก็แล้วกัน!” เย่เทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นจึงไล่ตามโกสต์และชาโดว์ไป
ครั้งนี้ เมื่อได้ยินคำพูดไม่น่าเชื่อถือเช่นนี้ของเย่เทียนเฉิน หลิวอวี่ เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นต่างไม่โกรธ กลับรู้สึกว่าคนคนนี้ ในตอนที่จริงจังก็ยังแสดงนิสัยอันธพาลออกมาเล็กน้อย แม้ว่าจะดูเหมือนลูกผู้ดีเสเพลอยู่บ้าง แต่ก็มีความจริงใจต่อพวกพ้องเพื่อนฝูง
เย่เทียนเฉินพุ่งออกไปจากคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว เขาติดตามโกสต์และชาโดว์ไป ตอนที่สิบปีศาจแห่งกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตบุกโจมตีเข้ามา เย่เทียนเฉินก็มีแผนการอยู่แล้วว่าจะไม่ฆ่าทั้งหมด จะต้องเหลือไว้คนสองคน เพราะเขาจะใช้โอกาสนี้หารังของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต และจัดการกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต ถอนรากถนอโคนองค์กรนี้ซะ มีเพียงเช่นนี้ถึงจะนับว่าได้แก้แค้นให้แกสหายศึกที่พลีชีพไปที่ป่าหมอกดำอย่างแม้จริง
เกิดเป็นอัจฉริยะ ตายไปก็เป็นผีวีรบุรุษ เกิดเ