นั้นคงเสียหน้าครั้งยิ่งใหญ่ เกรงว่าจะไม่มีเกียรติยศอะไรเลย…” เย่เทียนเฉินถอนหายใจ
เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นชะงักไปชั่วครู่ พวกเขาไม่คิดเลยว่า เย่เทียนเฉินที่ทำเป็นเล่นมาตลอด ทั้งยังดูเหมือนอันธพาล ในเวลาเช่นนี้จะสามารถพูดคำพูดแบบนี้ออกมาได้ ทั้งยังพูดได้มีเหตุผลเป็นอย่างมาก การที่พวกเขาสองคนตายด้วยน้ำมือของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต สำรับกองทัพเหยี่ยวของจีนแล้ว เป็นการโจมตีที่ร้ายแรงที่สุด กระทั่งอาจส่งผลกระทบต่อเกียรติ์และศักดิ์ศรีของกองทัพเหยี่ยว ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของจีน
“พวกแกคุยกันเสร็จรึยัง ชื่อเสียงของพวกชาวเอเชียตะวันออกป่วยๆ อย่างพวกแกถึงตอนนี้ก็ยังโด่งดังในระดับนานาชาติอยู่ อย่าเถียงกันเลย ยังไงก็ต้องตายทุกคน!” บลัดมองเย่เทียนเฉินอย่างเหยียดหยามพลางกล่าว
“งั้นแกก็เข้ามาลองดูก็ได้ อย่ามาทำให้พี่ชายเสียเวลานอนสิ” เย่เทียนเฉินหาวออกมาครั้งหนึ่ง ไม่มองบลัดแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่เอาอย่างบลัดที่พูดจาอวดเก่ง
สองมือของบลัดกำแน่นจนส่งเสียงออกมา แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเจอคนที่กล้าดูถูกตนเองเช่นนี้มาก่อน ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินโดยไม่สนใจอะไร เตรียมจะฆ่าเขาทิ้งซะ
“ฉันจะให้แกได้ลิ้มรสชาติของการถูกหมัดต่อยจนแหลก” บลัดพุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินพลางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเย็น มั่นใจในตัวเองอย่างเต็มที่
“กลัวก็แต่ว่าหมัดของแกจะไม่แข็งพอ”
เผชิญหน้ากับการจู่โจมอันแข็งกร้าวของบลัด เย่เทียนเฉินก
