ไม่ลงมือก็ว่าไปอย่าง พอลงมือก็ทำให้ผู้คนตกตะลึง เย่เทียนเฉินใช้หนึ่งหมัดโจมตีผู้มีพลังล่องหนคนนั้นจนตาย และได้รับข้อมูลตำแหน่งที่ตั้งของสำนักงานใหญ่แห่งหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษของประเทศM เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
ตอนที่แซนเบเกอร์เห็นเย่เทียนเฉินก็พลันตกใจจนหน้าซีด แม้ในฝันเขาก็คิดไม่ถึงว่าภายในคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วแห่งนี้จะได้พบกับเย่เทียนเฉินอีกครั้ง วันนั้นที่ป่าหมอกดำ เย่เทียนเฉินเข้าโจมตีตอบโต้ ฆ่าล้างสมาชิกชั้นยอดของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตของพวกเขา หากไม่ใช่ว่าตัวเขาแซนเบเกอร์ฉลาด เห็นความผิดปกติได้ก่อน เกรงว่าคงกลายเป็นศพไปนานแล้ว
หย่งชุนไท่ได้รับบาดเจ็บจากมีดอยู่หลายแผล แต่กลับโจมตีต่อสู้กับสมาชิกแห่งสิบปีศาจทั้งสามคนต่อไป ตอนนี้เหล่าคนที่เผชิญหน้ากับเย่เทียนเฉินนอกจากแซนเบเกอร์แล้ว ยังมีสมาชิกสิบปีศาจอีกสี่คน เรื่องน่าเศร้าก็คือ เจ้าคนนั้นที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ คิดว่าชายวัยรุ่นชาวตะวันออกร่างผอมบางคนนี้แค่ทำเป็นเก่งไปอย่างนั้น จึงพุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินอย่างรวดเร็ว และถูกฆ่าตายไปแล้ว ตายโดยที่ตาทั้งสองเบิกกว้าง มีฐานะเป็นถึงกองกำลังสิบปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต แต่กลับถูกผู้อื่นฆ่า นี่เป็นเรื่องที่ไม่อาจคาดคิดได้ไปตลอดกาล
เมื่อนำศพของสมาชิกหนึ่งในสิบปีศาจโยนลงพื้นไปตามใจแล้ว เย่เทียนเฉินก็เดินไปยังสี่คนที่เหลือด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม ไม่ปรา