ียนเฉินได้ปิดล็อคไปทั่วทั้งคฤหาสน์นานแล้ว ใครก็ไม่อาจหนีไปได้
ณ ตอนนี้แซนเบเกอร์วิ่งไปยังคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่อยากตาย ไม่อยากถูกเย่เทียนเฉินฆ่าเหมือนกับสิบปีศาจ เหมือนกับมดที่โดนบี้ตาย ในขณะเดียวกันก็สั่นสะท้านในใจไม่หยุด เวลาที่ไม่ได้เจอกันประมาณสองเดือน เย่เทียนเฉินก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ฆ่าสมาชิกสิบปีศาจราวกับหั่นผัก นี่มันพลังการสู้รบระดับใดกัน ต่อให้มีเขาแซนเบเกอร์อีกสิบคน ก็ยังต้องตาย
“โกสต์ ช่วยฉันด้วย!” แซนเบเกอร์วิ่งไปยังประตูของคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว เจอโกสต์และสมาชิกสิบปีศาจอีกสองคนกำลังสู้กับหลิวอวี่ เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นอยู่ ก็พลันถอนหายใจออกมาแล้วตะโกนออกไปด้วยเสียงอันดัง
โกสต์ชะงักไปครู่หนึ่ง ปล่อยหมัดใส่หลิวอวี่บังคับให้เขาถอยหลังไปหลายก้าว ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไร ทำไมแซนเบเกอร์ถึงได้วิ่งกลับมาคนเดียวราวกับเจอมัจจุราชไปได้?
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมแก…”
โพละ!
ศีระษะและร่างกายของแซนเบเกอร์ถูกแยกออก คำพูดของโกสต์ยังไม่ทันจบ แซนเบเกอร์ก็กลายเป็นศพไร้หัว โกสต์ตกตะลึง อดไม่ได้ที่จะมองไปยังฝั่งตรงข้าม พบเพียงเงาคนรางๆ เงาหนึ่ง เดินมาทางด้านนี้ช้าๆ แผ่กระจายบรรยากาศทรงอำนาจออกมาจนผู้คนสั่นสะท้าน
……………………………………………………………..
