ศาจตะวันออก แกคือปีศาจตะวันออก…” คนที่เหลือตะโกนลั่น พลางพุ่งเข้าไปทางเย่เทียนเฉิน เพียงแต่น่าเสียดายที่จุดจบของเขาก็เหมือนเดิม ไม่อาจเป็นคู่มือของเย่เทียนเฉินที่ใช้พลังสู้รบขั้นสูงสุดของขอบเขตพลังระดับจอมราชัน ถูกเย่เทียนเฉินใช้มีดทหารในมือขวาแทงทะลุไปเช่นเดียวกัน
สมาชิกสิบปีศาจทั้งสามคนของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตถูกเย่เทียนเฉินฆ่าตาย แม้กล่าวไปแล้วจะดูยืดเยื้อซับซ้อน แต่ความจริงใช้เวลาไปเพียงไม่ถึงหนึ่งนาที นี่ไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาไม่แข็งแกร่งพอ แต่เป็นเพราะเย่เทียนเฉินโกรธจึงลงมืออย่างเต็มกำลัง โดยใช้ความสามารถระดับสูงสุดของขอบเขตพลังระดับจอมราชัน ต่อให้เป็นเป็นพวกเขาสิบปีศาจก็ยังยากจะขวาง ทั้งสามถูกเสียบราวพรวนน้ำเต้า เมื่อเย่เทียนเฉินปล่อยมือขวา ทั้งสามก็ยังคงยืนอยู่บนพื้นไม่ล้มลง มองแล้วทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดผวายิ่งนัก
หลิ่วหรูเหมยนิ่งอึ้งอยู่กับที่ กระทั่งยอดฝีมือเช่นหย่งชุนไท่ก็ยังถูกฉากนี้ทำให้ตกใจจนนิ่งไป เย่เทียนเฉินคนนี้เป็นอันธพาลหรือมัจจุราชกันนแน่ ยามได้ลงมือ มักจะทำให้วิญญาณของผู้คนต้องสั่นสะท้าน
“หย่งชุนไท่ไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะครับ ยัยสมองหมูก็อยู่ที่นี่อย่าขยับไปไหนล่ะ ฉันไปแปบเดียวเดี๋ยวก็กลับ!”
เย่เทียนเฉินกล่าวจบ ก็พุ่งทะยานไปยังทิศทางที่แซนเบเกอร์หนีไปเพื่อตามไปโจมตี อีกฝ่ายไม่มีทางออกไปจากคฤหาสน์ตระกูลหลิ่วได้อย่างเด็ดขาด เนื่องด้วยพลังพิเศษแห่งการรับรู้ของเย่เท
