เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด ทำให้ผู้คนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เย่เทียนเฉินปล่อยหมัดไปในอากาศ แต่กลับต่อยถูกคนคนหนึ่งจนปลิวออกไปได้ นี่ช่างทำให้หลิ่วหรูเหมยที่เห็นชัดๆ ด้วยตาของตนเองถึงกับยืนอึ้งอยู่กับที่ ไม่รู้จะพูดอะไรดี หรือไม่ก็อยากจะพูดแต่ก็พูดอะไรไม่ออก
นี่เป็นฉากที่น่าเหลือเชื่อฉากหนึ่ง ถึงกับสามารถปล่อยหมัดใส่อากาศ กลับไปซัดโดนคนคนหนึ่งเข้าได้ คนคนนี้เป็นใคร มาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร ไม่มีใครมองเห็นเลยสักคน ทั้งยังไม่ได้ยินเสียงใดๆ เลย หรือว่านี่คือมนุษย์ล่องหน?
“อย่าขยับมั่วๆสิ ฉันจะไปช่วยหย่งชุนไม่เอง” เย่เทียนเฉินพูดกับหลิ่วหรูเหมยประโยคหนึ่ง จากนั้นจึงพุ่งไปทางฝั่งหย่งชุนไท่ หากว่าให้หย่งชุนไท่รับมือกับยอดฝีมือทั้งแปดตัวคนเดียวค่อนข้างจะกินแรงอยู่บ้างจริงๆ
“เย่เทียนเฉิน…” หลิ่วหรูเหมยได้สติกลับมาก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไป
“หือ? มีอะไร?” เย่เทยนเฉินหันมาถาม
หลิ่วหรูเหมยชะงักอยู่กับที่ มองไปยังเย่เทียนเฉิน พลันนั้นก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี เมื่อสักครู่นี้ตนเองเพิ่งด่าผู้อื่นไป แต่ผ่านไปเพียงพริบตา เย่เทียนเฉินก็ลงมือช่วยชีวิตเธอ ทำให้เธอดูเหมือนจะรู้สึกผิดอยู่บ้าง
“ระวังตัวด้วย” หยุดชะงักไปครึ่งวัน หลิ่วหรูเหมยเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี จึงกล่าวคำเหล่านี้ออกมาเสียงแข็ง
“อย่าตกหลุมรักฉันซะล่ะ พวกเราสองคนไม่เหมาะสมกัน” เย่เทียนเฉินยกยิ้มเจ้าเล่ห์
“ไปตายซะ!” หลิวหรูเหมยกรอกตาใส่เย
