่เทียนเฉินพลางด่าออกไปอย่างโหดร้าย
เย่เทียนเฉินพยักหน้ายิ้มๆ เขาเพียงแค่อยากจะทำลายบรรยากาศอันเคร่งเครียดในตอนนี้ลงสักหน่อยก็เท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอื่น จากนั้นจึงพุ่งเข้าไปยังชายชุดดำที่ถูกตนเองอัดใส่กลางอากาศ
ความจริงแล้ว ตอนที่พวกแซนเบเกอร์ขับรถบัสพุ่งเข้ามา เย่เทียนเฉินก็รู้สึกได้ถึงกระแสพลังของพลังพิเศษสายหนึ่ง เดี๋ยวมีเดี๋ยวไม่มี ทำให้เขาหยุดคิดไม่ได้ สิ่งที่เขาสามารถแน่ใจได้ก็คือมีคนแอบเข้ามา เพียงแต่ใช้วิธีการใดก็ไม่อาจคิดออกได้ในเวลาเพียงชั่วครู่
ดังนั้น ตอนที่สิบปีศาจบุกทะลวงเข้ามา เย่เทียนเฉินจึงยังไม่ลงมือ ยังคงนอนกินผลไม้อย่างสบายใจบนเก้าอี้หวาย ความจริงเขาได้ขับเคลื่อนพลังพิเศษแห่งการรับรู้ไว้เรียบร้อยแล้ว และคอยสังเกตการเคลื่อนไหวทุกอย่างในคฤหาสน์ตระกูลหลิ่ว เขาเดาว่าจะต้องมีผู้มีพลังพิเศษแอบเข้ามาเพื่อรอเวลาทำการบางอย่าง และเป้าหมายก็คือหลิ่วหรูเหมย
ผู้ที่เป็นหัวใจสำคัญในการแลกเปลี่ยนข้อมูลลับในครั้งนี้ก็คือหลิ่วหรูเหมย มีเพียงเธอที่สามารถวิเคราะห์ข้อมูลที่อีกฝ่ายนำมาได้ว่าเป็นของจริงหรือไม่ ดังนั้นเป้าหมายที่ศัตรูต้องการลงมือย่อมต้องเป็นหลิ่วหรูเหมยแน่นอน
ด้วยเหตุนี้ ต่อให้เสียงตะโกนฆ่าฟันรอบด้านจะดังเพียงใด เย่เทียนเฉินก็ยังคงนอนบนเก้าอี้หวายไม่เคลื่อนไหว ควบคุมพลังพิเศษแห่งการรับรู้อยู่เงียบๆ เพื่อสำรวจบริเวณรอบๆ ทั้งหมด กระทั่งหลิ่วหรูเหมยร้อนใจจนด่าว่าตนเองก็