ยังคงไม่ลงมือ จนกระทั่งชั่วเวลาเมื่อสักครู่นี้ เขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังงานเบื้องหน้าหลิ่วหรูเหมย มีคนต้องการลงมือฆ่าเธอ ดังนั้นเขาจึงกระโดดจากเก้าอี้หวายแล้วปล่อยหมัดโจมตีออกไป
กล่าวได้ว่าเป็นวิกฤตการณ์ที่อันตรายอย่างยิ่งยวด ความสามารถของผู้มีพลังพิเศษที่ลอบเข้ามาโจมตีผู้นั้นไม่อ่อนแอเลย เข้ามาถึงเบื้องหน้าของหลิ่วหรูเหมยอย่างไร้ซุ่มไร้เสียง จากนั้นใช้กริชอันคมกริบเล่มหนึ่งแทงไปยังหัวใจของเธอ แต่ในช่วงที่ผู้มีพลังพิเศษคนนั้นกำลังยินดีก็ถูกเย่เทียนเฉินซัดเข้าที่หน้าอกจนกระเด็นออกไป สูญเสียการควบคุมและคุ้มครองจากพลังพิเศษและปรากฏตัวออกมาเบื้องหน้า
ผู้มีพลังพิเศษที่ถูกเย่เทียนเฉินอัดปลิวคนนั้น เป็นชายชาวต่างชาติร่างเตี้ยที่ผอมบางคนหนึ่ง ทั้งร่างถูกปกคลุมไปด้วยชุดของผู้ทำงานสายมืด ดำมืดไปทั้งตัว กระทั่งดวงตาของเขาก็เป็นสีดำทั้งหมด ไม่มีลูกตาขาว ไม่ทราบว่าทำได้อย่างไร หลังจากที่ถูกเย่เทียนเฉินซัดจนกระเด็นตกไปไกลสิบกว่าเมตร ก็เพียงพอแล้วที่จะเห็นได้ถึงความแข็งแกร่งของหมัดของเขา ผู้มีพลังพิเศษคนนั้นพยายามดิ้นรนเพื่อลุกขึ้นมา แต่กลับมีเลือดพุ่งออกมาจากปาก มองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยความอาฆาต รู้สึกทั้งตกตะลึงและไม่ยินยอมพร้อมใจ
เย่เทียนเฉินเดินไปเบื้องหน้าของชายต่างชาติร่างเตี้ย เขาเดาได้บ้างแล้วว่าคนคนนี้อาจจะเป็นคนของหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษที่มาเพื่อลอบโจมตีและสำรวจสถานการณ์
“ฉั
