่เกรงใจยังไง” เย่เทียนเฉินกล่าวเสียงเรียบ อารมณ์ของเขาก็เป็นเช่นนี้เอง คุณหาเรื่องผมหนึ่งคืบ ผมคืนให้คุณหนึ่งศอก คุณมอบหมัดให้ผมหนึ่งมัด ผมก็จะอัดคุณให้เละเป็นโจ๊ก
“ดี ดี ดี นี่แกพูดเองนะ ฉันไม่อยากจะรังแกผู้น้อย พวกเราประมือกันสักสองสามกระบวนท่าเป็นไง?” หลิวอวี่กล่าวด้วยรอยยิ้มเย็น คิดว่าเย่เทียนเฉินติดกับเข้าแล้ว เขารอคำพูดนี้ของเย่เทียนเฉินอยู่นั่นเอง
หากจะลงมือกับเย่เทียนเฉิน หลิวอวี่จำเป็นต้องมีเหตุผล มิฉะนั้นจะถูกผู้อื่นครหาว่าผู้ใหญ่รังแกเด็ก รังแกผู้น้อย หากกล่าวถึงชื่อเสียง หลิวอวี่โด่งดังมาก่อนเย่เทียนเฉินสิบกว่าปี ตอนนั้นกลุ่มทหารรับจ้างสังหารกำลังเดินเข้าสู่ระดับกลุ่มทหารรับจ้างระดับนานาชาติ ส่วนหลิวอวี่ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างสังหารก็มีชื่อเสียงอยู่ภายนอก
“ประมือกันสองสามกระบวนท่า? ผมว่าช่างมันเถอะ ถึงตอนนั้นคงมีคนหาว่าผมลงมือกับคนแก่ แบบนั้นไม่ดีแน่!” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางส่ายหน้า
“ถ้าหากว่าแกกลัวแพ้ กลัวถูกอัด งั้นก็ช่างเถอะ แต่ว่าเรื่องหลังจากนี้ ฉันมีแผนยังไง แกก็ต้องทำอย่างนั้น อย่ามาทำตัวไม่รู้จักถูกผิดอีก” หลิวอวี่นึกว่าเย่เทียนเฉินกลัว ไม่กล้าประมือกับตน ก็กล่าวพลางหัวเราะเยาะขึ้นมาโดยพลัน
เย่เทียนเฉินมองหลิวอวี่ รู้ดีว่าฝีมือของเขาแข็งแกร่งมาก ตอนที่เจอกับการซุ่มโจมตี หลิวอวี่ลงมือฆ่าศัตรู ดูเหมือนจะยิงหนึ่งนัดระเบิดหนึ่งหัว เย่เทียนเฉินมองเห็นทั้งหมด บุ