ไม่มีใครคาดคิดว่าการเตรียมการที่หลิวอวี่และคนอื่นๆ มั่นใจเต็มร้อย จะถูกซุ่มโจมตี เพิ่งเริ่มก็ถูกปิดกั้นทางถอยไว้ทั้งหน้าหลัง ตกลงสู่สถานการณ์วิกฤตถึงชีวิต
หย่งชุนไท่เพิ่งจะออกคำสั่งถอย เจียงเหมิงกับเฟยอวิ๋นก็เตรียมนำรถของพวกเขาขับถอยไปก่อนเพื่อเปิดทาง อย่างน้อยเพื่อไม่ให้ถูกขนาบโจมตีจากทั้งหน้าและหลัง ในขณะที่ตกอยู่ในสถานการณ์เป็นรอง เย่เทียนเฉินกล่าวออกมาเพียงหนึ่งประโยคว่า “ไม่ทันแล้ว” ตอนที่เจียงเหมิงกับเฟยอวิ๋นยังไม่ทันได้มีปฏิกริยา ก็เกิดเสียงดังสนั่นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ถนนหลังรถของพวกเขาก็ถูกหินก้อนใหญ่ที่ถูกระเบิดกระเด็นลงมาปิดทางไว้
“คุ้มครองคุณหนู!” หย่งชุนไท่มองเย่เทียนเฉิน เมื่อกล่าวจบก็เปิดประตูรถพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ท่าทางคล่องแคล่วว่องไวจนผู้คนคิดไม่ถึงว่าหย่งชุนไท่จะอายุหกสิบกว่าแล้ว
ทุนหนทุกแห่งเต็มไปด้วยเสียงปืน ลูกปืนนับไม่ถ้วนพุ่งไปยังรถที่เย่เทียนเฉินและหลิ่วหรูเหมยโดยสารอยู่ หากไม่ใช่ว่าตัวรถเป็นแบบกันกระสุนทั้งคันคงถูกยิงจนเป็นรูพรุนไปแล้ว หลิวอวี่นำลูกน้องใช้ตัวรถเป็นเกราะกำบังพลางโจมตีสวนกลับ ส่วนเจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นรีบหนีออกมา พลางมองกันครู่หนึ่ง จากนั้นแต่ละคนพลันพุ่งไปยังภูเขาสูงทั้งสองฝั่ง
หลิ่วหรูเหมยมองทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความเคร่งเครียด แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เป็นดั่งแจกันดอกไม้ประเภทนั้น แต่ก็ไม่เคยประสบกับเหตุการณ์อันน่าสั่นสะท้านเช่นนี้มาก่อน ก่
