อนมาปฏิบัติภารกิจแลกเปลี่ยนข้อมูลลับที่ประเทศM หลิวหรูเหมยทราบดีว่าจะต้องมีอันตราย แต่คิดไม่ถึงว่าจะอันตรายถึงเพียงนี้ เพิ่งจะถึงรัฐวอชิงตัน ยังไม่ทันได้ไปยังสถานที่แลกเปลี่ยน ก็ต้องพบกับการซุ่มโจมตีที่เต็มไปด้วยห่ากระสุน จะสามารถมีชีวิตรอดไปทำภารกิจให้สำเร็จได้หรือไม่ จะสามารถมีชีวิตรอดกลับประเทศได้หรือไม่ เธอไม่มั่นใจจริงๆ
ในยามที่หลิวหรูเหมยเคร่งเครียดถึงขีดสุด เธอมองไปยังเย่เทียนเฉินที่นั่งอยู่บริเวณที่นั่งข้างคนขับ ในยามที่กลัดกลุ้มถึงขีดสุด เห็นเพียงเย่เทียนเฉินนั่งไขว่ห้าง ในปากคาบบุหรี่มวนหนึ่ง ฮัมเพลงเป็นบางครั้ง ไม่สนใจการต่อสู้เลือดสาดภายนอกโดยสิ้นเชิง
“นี่ นายยังมีอารมณ์มาสูบบุหรี่อีก? พวกเราถูกคนซุ่มโจมตี จะตายกันอยู่แล้ว” หลิ่วหรูเหมยอดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่เย่เทียนนเฉิน
เย่เทียนเฉินหันมามองหลิ่วหรูเหมยครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมาสูบบุหรี่ต่อไปโดยไม่ตอบหลิ่วหรูเหมยเลย ทั้งยังทำราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงปืนเสียงกระสุนด้านนอก
เห็นว่าเย่เทียนเฉินไม่สนใจตน หลิ่วหรูเหมยก็โกรธจนกัดริมปีฝากอันเซ็กซี่ ความจริงผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอ ไม่เคยเจอกับเหตุการณ์อันน่าสั่นสะท้านเช่นนี้ ด้านนอกมีเสียงกรีดร้องดังเข้ามา กระสุนปืนไม่มีตา คราวนี้ไม่ทราบว่าตายกันไปกี่คนแล้ว
“เจ้าคนชั่ว นายบอกมา พวกเราจะทำยังไงกันดี?” หลิ่วหรูเหมยถามอย่างร้อนใจ
“รอดูสถานการณ์” เย่เทียนเฉินพูดอย่างสบายอารมณ์
“นาย
