นไท่ครับ คฤหาสน์ตระกูลหลิ่วมีพวกกุ้งมังกร เป๋าฮื้อ พวกนี้รึเปล่าครับ ยังไงก็เอามาให้ผมเติมเต็มกระเพาะสักหน่อยเถอะ หิวจนทนไม่ไหวแล้ว” เย่เทียนเฉินที่นั่งตรงตำแหน่งข้างคนขับกล่าวโวยวาย
“นายมันไอ้แมลงขี้เซา เป็นผีที่หิวตายกลับชาติมาเกิด พวกเรามาทำภารกิจกันนะ ไม่ได้มากินมาเที่ยวเล่น” หลิ่วหรูเหมยโกรธจนทนไม่ไหวจริงๆ ในช่วงเวลาเคร่งเครียขนาดนี้ เย่เทียนเฉินเจ้าหมอนี่ก็ยังไม่จริงจัง จะกินจะนอนลูกเดียว จะไม่ให้เธอดกรธอย่างไรไห
เย่เทียนเฉินกรอกตาใส่หลิ่วหรูเหมย เดิมทีทั้งสองก็ไม่ลงรอยกันอยู่แล้ว ทั้งยังมีปมในใจ ย่อมไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายอย่างแน่นอนอยู่แล้ว ต่อให้หลิ่วหรูเหมยสวยราวเทพเซียนก็เถอะ เย่เทียนเฉินก็ไม่คิดเกินเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงคนนี้ถูกตนเองเอาไปวางไว้นอดเส้นความรู้สึกของเขาแล้ว หลังจากจบภารกิจนี้ ก็ไม่คบค้าสมาคมกันอีก นี่เป็นความคิดของเย่เทียนเฉินที่คิดไว้นานแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะสามารถสมปรารถนาหรือไม่
“จากที่เธอพูดจะบอกว่า ภารกิจสำคัญ พวกเราก็ไม่ต้องกินนอนเข้าห้องน้ำแล้ว? ไม่กินข้าวให้อิ่ม จะเอาแรงที่ไหนไปทำงาน? หรือว่าพอถึงเวลาเธออยากให้ฉันแบกเธอไปแลกเปลี่ยนข้อมูลลับ? ฉันจะบอกเธอไว้หน่อย ฉันคนนี้มีนิสัยอย่างหนึ่ง นั่นก็คือจะไม่แบกผู้หญิงที่ก้นไม่ใหญ่” เย่เทียนเฉินก็กล่าวถากถางโจมตีหลิ่วหรูเหมยกลับไป
หลิ่วหรูเหมยโกรธจนหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวขาว เย่เทียนเฉินเปิดเผยจุดอ่อนของตัวเธอเอง แ