“แม่ ผมไปต่างประเทศ ไปเที่ยวที่ปะเทศmนะครับ ไม่ต้องเป็นห่วง กลับมาจะเอาของขวัญมาฝากแม่นะครับ” เย่เทียนเฉินนำกระดาษโน๊ตที่เขียนคำเหล่านี้แปะไว้ที่ประตูห้องนอนของหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่
“เฉี่ยนเหวิน อย่าเอาแต่ขลุกอยู่กับยัยผู้หญิงคนนั้นทั้งวัน ตั้งใจเรียนให้ดี อนาคตจะได้ก้าวไกล ส่วนเรื่องความรักที่โรงเรียนของน้อง พี่ชายตรวจสอบอย่างใกล้ชิด ระวังไว้ล่ะพี่จะฟ้องแม่ ฮ่าๆๆๆ…” กระดาษโน๊ตแผ่นนี้ ติดไว้ที่ประตูห้องนอนของเย่เฉี่ยนเหวิน เย่เทียนเฉินจากมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ตอนที่เย่เทียนเฉินถือถังน้ำ ในมือถือกระดาษโน๊ตแผ่นที่เหลือเดินไปยังประตูห้องนอนของฉีหรูเสวี่ย เขาก็ยิ้มจนหุบไม่ลง ก่อนจะไปต่างประเทศ นี่คือการแก้แค้นฉีหรูเสวี่ยที่ทำให้ตนต้องท้องเสียทั้งวันทั้งคืน
เขานำถังน้ำไปวางไว้เหนือประตูห้องที่ฉีหรูเสวี่ยอาศัยอยู่ ขอเพียงฉีหรูเสวี่ยเปิดประตูออกมา ก็จะถูกน้ำจนเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ ในขณะเดียวกันก็นำกระดาษน๊ตนั้นแปะไว้ที่ประตูห้องของเธอ เนื้อหาข้างบนเรียบง่ายมาก “ฉีหรูเสวี่ย ลูกหมาตกน้ำ รู้ไว้ซะว่าพี่ชายสุดหล่อคนนี้ก็ไม่ได้รังแกง่ายๆ…”
นอกจากเขียนประโยคนี้ให้ฉีหรูเสวี่ยแล้ว ที่ส่วนท้ายของกระดาษโน๊ต ยังมีรูปหน้าแลบลิ้นปริ้นตาอยู่รูปหนึ่งด้วย แสดงให้เห็นว่าแม้ตนเองเย่เทียนเฉินจะออกนอกประเทศไปแล้ว แต่เขาก็คล้ายกับเห็นฉีหรูเสวี่ยถูกน้ำจนเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ และกำลังหัวเราะเยาะเธออยู่
ก็เหมือนกับ
