กไม่ออก พออ้าปากก็เจ็บไปถึงอวัยวะภายใน ฟันทั้งปากล้วนถูกเย่เทียนเฉินกระทืบไปสามครั้งจนร่วงหมดแล้ว
ฉินอี้กำหมัดแน่น หากกล่าวตามเหตุผลแล้ว เขาก็ประมาณอายุเจ็บสิบปีแล้ว ในด้านตำแหน่งฐานะก็นับว่าค่อนข้างสูง ย่อมโมโหโกรธเคืองง่ายๆ เพราะเรื่องใดๆ ก็ตามอย่างแน่นอน และก็ไม่อาจดีใจจนใบหน้าพริ้มพรายไปด้วยความปลื้มปิติ
แต่ว่าครั้งนี้หลานที่รักและถนอมอย่างฉินเหิงถูกทำร้ายจนหน้าไม่เหลือเค้าเดิม ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ คนที่ลงมือคือเย่เทียนเฉินที่เคยเป็นตัวตลกของคนทั้งเมืองหลวง เป็นลูกหลานไม่เอาไหนและเศษสวะที่มีชื่อเสียง ฉินเหิงถูกเย่เทียนเฉินทำร้าย ไม่ใช่จะบอกว่าฉินเหิงปัญญาอ่อนและไร้ค่ายิ่งกว่าเย่เทียนเฉินอีกงั้นหรือ? นี่จะให้ตระกูลฉินของตนเอาหน้าไปไว่ที่ไหน หน้าแก่ๆ หน้านี้ของตัวเขาฉินอี้จะเอาไปวางไว้ที่ไหน?
“เรื่องนี้ฉันไม่ยอมจบง่ายๆ แน่ แต่ว่าต้องระวัดระวังสักหน่อย ใกล้จะเลือกตั้งแล้ว ข้างในมีปัจจัยหลายอย่างที่ต้องพิจารณา ถ้าหากว่าฉันสามารถก้าวไปได้อีกก้าว ก็เป็นการยกระดับสำหรับตระกูลฉินทั้งตระกูล ความสัมพันธ์สำคัญมาก ดังนั้นไว้หลังการเลือกตั้งค่อยว่ากันอีกทีเถอะ อดทนไปก่อน” ในที่สุดฉินอี้ก็คลายหมัดที่กำแน่นออก ราวกับอดกลั้นไปชั่วคราว รอให้ได้เลื่อนตำแหน่งก่อน ค่อยทำลายตระกูลเย่
………………………………………………………
