ปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง กลายเป็นไม่คบค้าสมาคมกับผู้หญิงข้างนอก นี่ทำให้หลัวเยี่ยนกังวลใจว่าผู้หญิงจะกลายเป็นปมในใจของลูกชายหรือไม่ ถึงตอนนั้นอาจจะส่งผลกระทบต่อการสืบสกุลของตระกูลเย่ได้
ดังนั้น หลัวเยี่ยนยังคิดอยู่ว่า ถามฉีหรูเสวี่ยก่อนสักหน่อย ดูว่าตกลงแล้วเธอมีความรู้สึกรักใคร่ต่อเย่เทียนเฉินหรือไม่ ถ้าหากว่ามีจริงๆ ตนเองจะลองโน้มนาวลูกชายดูสักหน่อย ผู้หญิงเช่นฉีหรูเสวี่ยนี้เป็นลูกสะใภ้ที่ดี เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง
“ไม่ไป พี่ชายขี้งก หนูจะไม่ช่วยอะไรเขาอีกแล้ว เฮอะ!” เย่เฉี่ยนเหวินเบะปากด้วยความโกรธพลางสะบัดหน้าไปอีกด้าน
“เด็กคนนี้นี่ คิดว่าแม่ไม่รู้เหรอว่าลูกกำลังคิดอะไรอยู่? เอาไป ใช้จ่ายประหยัดๆ หน่อยล่ะ ที่สำคัญต้องให้ความสำคัญกับการอดออม” หลัวเยี่ยนหยิบธนบัตรสองร้อยหยวนออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ส่งให้เย่เฉี่ยนเหวินผู้เป็นลูกสาวพลางกล่าว
หากกล่าวถึงฐานะทางบ้านของเย่เทียนเฉินในเมืองหลวงก็ไม่นับว่าดีที่สุด แต่ว่าก็ไม่ได้ขาดแคลนอาหารเสื้อผ้า อย่างไรก็ตามหลัวเยี่ยนสองสามีภรรยาสั่งสอนเย่เทียนเฉินและเย่เฉี่ยนเหวินทั้งสองคนให้ประหยัดมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่ให้ใช้เงินฟุ่มเฟือย เมื่อก่อนเย่เทียนเฉินไม่ได้ซึบซับความเคยชินที่ดีเช่นนี้ แต่เย่เฉี่ยนเหวินกลับรู้ มิฉะนั้นเย่เฉี่ยนเหวินที่เป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสาม ค่าใช้จ่ายทุกเดือนซึ่งรวมค่าข้าวเช้าและข้าวกลางวันด้วยแล้วคงไม่ใช่แค่สี่ร้อยหยวน
“แม่ดีที่ส
