ยนเฉินอยู่ที่นี่และคิดอยากจะไล่ตนเองไป ฉีหรูเสวี่ยก็อยากจะอาศัยอยู่ที่นี่จริงๆ
เกิดเสียงดังเอี๊ยดขึ้น ฉีหรูเสวี่ยเปิดประตูห้องนอน มองเย่เฉี่ยนเหวิยิ้มเจ้าเล่ห์มองมาทางตน อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงขึ้นไปอีก มองเย่เฉี่ยนเหวินครู่หนึ่งพลางกล่าวว่า “น้องสาวยังเด็กไม่หลับไม่นอน มาหาพี่สาวทำไม?”
“ฮี่ๆ พี่สาวหรูเสวี่ย หนูรู้ว่าตอนนี้พี่อยากมีคนคุยเป็นเพื่อน ดังนั้นหนูก็เลยมา พี่วางใจเถอะ หนูอยู่ข้างพี่สาวแน่นอน ส่วนพี่ชายของหนู คนขี้งกขนาดนั้น หนูไม่อยากสนใจเขาแล้ว เขาก็แค่คนทึ่มที่ไม่รู้จักความรักของหนุ่มสาว”
เพื่อที่จะสามารถใกล้ชิดกับฉีหรูเสวี่ยให้มากๆ เพื่อจะสามารถได้รับความเชื่อมั่นจากฉีหรูเสวี่ย เพื่อที่จะได้ถามความจริงในใจภายหลัง เย่เฉี่ยนเหวินนำเย่เทียนเฉินผู้เป็นพี่ชายออกมาขายอย่างตามใจ ไม่เพียงแต่พูดว่าเย่เทียนเฉินเป็นเจ้าคนชั่ว ยังบอกว่าเขาเป็นไอ้ทึ่มอีก เย่เทียนเฉินที่อยู่บริเวณประตูของตนได้ยิน แทบอยากจะพุ่งออกไปแจกมะเหงกให้เย่เฉี่ยนเหวินสักสองที
“ใครบอกว่าพี่ต้องการคนคุยแก้กลุ้มกัน เด็กแก่แดด รีบเข้ามาเถอะ!”ฉีหรูเสวี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เย่เฉี่ยนเหวินยิ้มหวานพลางเข้าไปในห้องนอนของฉีหรูเสวี่ย หญิงสาวสองคนปิดประตูห้อง เริ่มพูดคุยกันอยู่ภายใน เย่เทียนเฉินคิดสักครู่ จึงคิดว่าช่างมันเถอะ จะไปสนว่าพวกเธอคุยกันทำไม คงไม่ใช่พูดถึงตนเองดีๆ แน่นอนอยู่แล้ว ตอนนี้กระทั่งน้องสาวแท้ๆ ก็กลายเป็นกบฏ
