!” เย่เฉี่ยนเหวินทำปากยู่ สะบัดหัวไปอีกทางหนึ่งพลางกล่าว
“งั้นเหรอ? ตอนนี้พี่ชายใหญ่อย่างพี่สนใจเรื่องภายในโรงเรียนของน้องมาก…” เย่เทียนเฉินหัวเราะฮี่ๆ พลางกล่าวต่อไป
“แม่ แม่ดูพี่สิเขา…” ใบหน้าของเย่เฉี่ยนเหวินมีอาการอายจนแดงเล็กน้อย รีบดึงแขนของหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่พลางกล่าว
“เอาล่ะ เอาล่ะ เทียนเฉิน แม่อยากจะถามลูกมาตลอด ตกลงแล้วลูกมีความรู้สึกต่อหรูเสวี่ยรึเปล่า? ถ้าหากว่ามี งั้นก็จีบเถอะ หรูเสวี่ยเด็กคนนี้ไม่เลวเลย ไม่ต้องคิดให้มากจนเกินไป หากว่าไม่มี ก็รีบทำให้ชัดเจนแต่เนิ่นๆ การที่หรูเสวี่ยอาศัยอยู่ในบ้านของพวกเรา ไม่ใช่ว่าจะเป็นวิธีเดียว ในเมื่อผู้อื่นเขายังเป็นหญิงสาวที่ยังไม่ได้ออกเรือน และถ้าตระกูลฉีมาถามหาคนถึงที่บ้าน พวกเราต้องส่งคืนไปไม่ใช่หรือ?” หลัวเยี่ยนกล่าวถามพลางมองเย่เทียนเฉินอย่างจริงจัง
“ไม่มีครับ ไม่มีอย่างแน่นอน แม่ครับ คำถามนี้ของแม่นับว่าถามได้ถูกจุดแล้ว ผมบอกแม่กับน้องไปนานแล้วว่าผมไม่ได้มีความรู้สึกต่อฉีหรูเสวี่ยแม้แต่น้อย อีกอย่างหญิงคนนี้ก็หลอกลวงพวกคุณแม่ เธอก็แค่ไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากหมั้นกับตระกูลฉิน ไม่งั้นจะมาอยู่ที่บ้านพวกเราได้ไง!” เย่เทียนเฉินเห็นว่าหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่กล่าวถามออกมาอย่างจริงจัง ก็รีบเปิดปากพูด
หลัวเยี่ยนคิดครู่หนึ่ง กล่าวตามจริง ในใจลึกๆ เธอยังมีความหวังว่าฉีหรูเสวี่ยจะสามารถมาเป็นลูกสะใภ้ของเธอได้ ได้ผ่านการใช้เวลาอยู่ร่วมกันช
