มื่อก่อนผู้อาวุโสเย่หย่วนซาน แต่ไหนแต่ไรก็ไม่ใส่ใจใยดีครอบครัวนี้ของตนเองเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแสดงความใส่ใจด้วยตัวเอง พระอาทิตย์คงไม่ขึ้นทางทิศตะวันตกหรอกนะ?
“ใช่ครับ รู้สึกไม่เลวเลย กินข้าวกันเถอะ ท้องผมหิวไปหมดแล้ว ตับหมูทอดนี่ต้องอร่อยแน่ๆ!”
เย่เทียนเฉินหัวเราะฮี่ๆ พลางเดินไปข้างโต๊ะอาหาร หยิบตะเกียบขึ้นมาเตรียมลงมือกิน แต่กลับถูกแม่ตีมือครั้งหนึ่งพลางกล่าวว่า “ลูกก็รู้แต่กินอย่างเดียว รีบไปเรียกหรูเสวี่ยลงมาสิ”
“ไม่เรียก อยากเรียนแม่กับน้องก็ไปเรียกสิครับ ผมขี้เกียจสนใจเธอ” เย่เทียนเฉินปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา
ตั้งแต่จูบเมื่อสักครู่ หลังจากฉีหรูเสวี่ยทั้งตบทั้งเหยียบตนเองก็พุ่งไปที่ห้องนอนของตนเองบริเวณชั้นสอง ปิดประตูสนิท ไม่ได้ออกมาอีกเลย นี่ทำให้เย่เทียนเฉินกลัดกลุ้มมาตลอด เป็นฉีหรูเสวี่ยที่กลัวแมลงสาบเองแท้ๆ ถึงได้โถมตัวเข้ามา ทำให้จูบกัน แล้วยังตบตนเหยียบตนเอง ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่?
แม้ว่าชายที่ดีไม่ทะเลาะกับผู้หญิง ไม่หาเรื่องคุณหนูป่าเถื่อนอย่างฉีหรูเสวี่ย แต่เย่เทียนเฉินก็ไม่อยากจะพูดกับผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว ผู้หญิงป่าเถื่อนมิอาจหาเรื่องได้
…………………………………………………………
