ย่างจริงจัง
“วางใจเถอะครับ ไม่มีปัญหา ตอนนี้เอามาได้แล้ว…”
เย่เทียนเฉินยังคิดว่าชางหลางจะพูดอะไร ก็เพียงแค่ต้องทำภารกิจให้สำเร็จก็เท่านั้น คำพูดประเภทที่ว่าแม้ตายก็ต้องสำเร็จภารกิจให้ได้ จุดนี้เย่เทียนเฉินกลับไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเพียงต้องการอยากไปลองฝีมือของเหล่ายอดฝีมือแห่งหน่วยพลังพิเศษเฉพาะกิจของประเทศmดูสักหน่อย เลยถือโอกาสปกป้องคุ้มครองบุคคลากรทั้งหมดให้ทำการแลกเปลี่ยนข้อมูลลับสำเร็จ
“เอาอะไร?” เห็นว่าเย่เทียนเฉินยื่นมือขวามาทางตนเหมือนต้องการของบางอย่าง ชางหลางจึงถามอย่างไม่เข้าใจ
“นายพลชางครับ คุณท่านไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศหรือไงครับ? หรือว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายเหรอครับ? พวกคุณเชิญผมมาทำงาน หรือค่าใช้จ่ายก็ยังต้องให้ผมออกเองด้วย?” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางมองชางหลางอย่างอับจนคำพูด
“ฮ่าๆ ไอ้หนูนายนี่มันจริงๆ เลย ถึงกับแบมือขอเงินฉัน ได้ๆ ต้องการเท่าไร?” ชางหลางนับวันยิ่งรู้สึกว่าเย่เทียนเฉินน่าสนใจ กล่าวถามออกไปด้วยรอยยิ้ม
“เอามาใช้สักสิบล้านก่อนก็แล้วกัน ถึงเวลาถ้าไม่พอผมค่อยโทรหาคุณ” เย่เทียนเฉินกล่าวตามใจ
“ไอ้หนูเห็นฉันเป็นธนาคารรึไง อ้าปากมาก็บอกว่าจะเอาสิบล้าน ฉันจะไปหาเงินมากขนาดนี้ได้จากไหน”
พอคำพูดไม่ได้ความของเย่เทียนเฉินพูดออกมา ชางหลางก็พลันร้อนใจทันที อ้าปากปุบก็ขอสิบล้านปับ เห็นตนเองเป็นเครื่องพิมพ์ธนบัตรจริงๆ
“เย่เทียนเฉิน นายอย่าลืมว่าภารกิจและหน
