ก็จะมาลักพาตัวผมเหรอ?” เย่เทียนเฉินแสร้งทำท่าทีหวาดกลัว ยิ้มออกมาอย่างสนุกสนานพลางหันไปพูดกับชางหลาง
“เย่เทียนเฉิน ที่มาหานายครั้งนี้เพราะมีเรื่องสำคัญมาก ไปกับฉันสักครั้งเถอะ” เถี่ยฉุยมองเย่เทียนเฉินพลางกล่าวอย่างจริงจัง
“เถี่ยฉุย ฝีมือของคุณก็ไม่ได้อ่อนแอ แค่คุณเป็นคนที่ไม่รู้จักพลิกแพลง ไม่เห็นเหรอว่าผมไม่เต็มใจที่จะหาเรื่องใส่ตัวให้มากมาย? อย่ามาทำให้ผมลำบากใจเลยดีไหม? ผมเป็นคนตรงไปตรงมานะครับ”
หากไม่ตีกันก็ไม่รู้จักกัน เย่เทียนเฉินนับถือฝีมือของเถี่ยฉุยมาก หลังจากที่เขากลับชาติมาเกิดในเมือง นอกจากนักฆ่าอู๋เสวี่ยแล้ว ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดทั้งหมดที่ได้พบในขณะนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าขอบเขตพลังพิเศษของตนเองทะลวงไปถึงระดับจอมราชัน ต้องการเอาชนะเถี่ยฉุยเกรงว่าจะต้องเปลืองแรงอยู่บ้าง
ดังนั้นเย่เทียนเฉินมีความประทับใจที่ดีต่อเถี่ยฉุยเป็นอย่างมาก นอกจากเขาจะมีฝีมือที่แข็งแกร่ง ยังเป็นคนที่ตรงไปตรงมากับผู้อื่นอีกด้วย ในเมืองหลวงแห่งนี้ที่มีกลุ่มอำนาจผสมปนเปกันไปหมดหากต้องการหาคนที่ตรงไปตรงมาออกมาสักหลายคนเป็นเรื่องที่ยากจริงๆ นี่จึงทำให้เย่เทียนเฉินอยากจะหยอกล้อเถี่ยฉุย ทั้งหมดก็เพื่อให้เขาเป็นเพื่อน“ไปกับพวกเราเถอะ มีเรื่องเฉพาะสำหรับนาย!” เถี่ยฉุยมองเย่เทียนเฉินครู่หนึ่งพลางกล่าว“ไม่สนใจอ่ะ ผมไม่สนใจจริงๆ บายบาย!”เย่เทียนเฉินโบกมือให้เถี่ยฉุยและชางหลาง สูบบุหรี่เฮือกหนึ่งแล้วหมุนตัว
