ฉินเทาหยวนถูกเย่เทียนเฉินตบหน้าจนโง่งม จะอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินถึงกับกล้าลงมือตบตนเอง นอกเหนือจากเรื่องตำแหน่งฐานะของตนในเมืองหลวงและอำนาจของตระกูลฉินในประเทศจีน ก็ยังมีเรื่องความแตกต่างระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ เขามีอาวุโสมากกว่าเย่เทียนเฉิน ไม่ต้องพูดถึงเย่เทียนเฉินหรอก ต่อให้เป็นเย่หงบิดาของเย่เทียนเฉิน ฉินเทาหยวนก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา อำนาจของตระกูลฉินนั้นยิ่งใหญ่กว่าตระกูลเย่มากนัก
ไม่ใช่แค่ฉินเทาหยวนที่ถูกเย่เทียนเฉินตบจนโง่งมและเงียบไป กระทั่งหลูเซิ่งต๋า หลูวั่ง และคุณชายคนอื่นๆ ที่อยู่ในที่เกิดเหตุรอดูความคึดคัก ทุกคนต่างก็สูดหายใจเย็นยะเยือก ตะลึงจนแข็งเป็นหิน วิธีการอันโหดร้ายของเย่เทียนเฉิน ทำให้ทุกคนหน้าชาจริงๆ
“เย่เทียนเฉิน แก…” ฉินเทาหยวนโกรธจนปอดแทบระเบิด พูดอะไรไม่ออกไปครึ่งค่อนวัน
“อย่าตะโกนสุ่มสี่สุ่มห้าสิ การตบครั้งนี่เป็นการลงโทษที่แกเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่น่าเคารพ” เย่เทียนเฉินมองฉินเทาหยวนอย่างไม่ใส่ใจ
“ดี ดีมาก ดีจริงๆ ผู้อำนายการหลู คุณยังจะมัวอึ้งอยู่ทำไม คนร้ายแบบนี้มันต้องใช้วิธีวิสามัญฆาตรกรรมแล้ว” ฉินเทาหยวนคำรามใส่หลูเซิ่งต๋าด้วยความโกรธจนแทบเต้น
หลูเซิ่งต๋าได้สติกลับมาจากการช็อกแล้วจึงเช็ดเหงื่อเย็นๆบนหน้าผากครั้งหนึ่ง ตอนนี้เขาไม่รู้แล้วจริงๆ ว่าจะยืนอยู่ข้างไหนดี อำนาจอิทธิพลของตระกูลฉินยิ่งใหญ่มาก เรื่องนี้คงไม่ต้องพูดกันแล้ว เดิมทีคิดว่าการมาถึง
