ของฉินเทาหยวนจะสามารถเก็บกวาดเย่เทียนเฉินได้ ไหนเลยจะรู้ว่า เย่เทียนเฉินจะกล้าตบแม้กระทั่งฉินเทาหยวน ช่างเป็นคนที่ไม่เกรงกลัวฟ้าดินเลยจริงๆ ไม่ว่าคุณจะมีตำแหน่งฐานะอะไร ไม่ว่าคุณจะมีภูมิหลังอย่างไร ขอเพียงไปหาเรื่องเขา ก็จะต้องโดนอัด
“พี่เทาหยวน นี่…” หลูเซิ่งต๋ามองเย่เทียนเฉินครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็พบว่าเด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนที่หาเรื่องไม่ได้เลยจริงๆ มองไม่ออก ทั้งยังแตะต้องไม่ได้
“หลูเซิ่งต๋า ไม่ใช่ว่าคุณที่เป็นผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะแห่งเมืองหลวงจะไม่อยากทำหรอกนะ? ถ้าไม่อยากทำก็ไสหัวไปซะ ตระกูลฉินของผมจะสนับสนุนใครสักคนให้เป็นผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะก็เป็นเรื่องง่ายๆ” ฉินเทาหยวนเห็นว่าจู่ๆ หลู่เซิ่งต๋าก็ไม่กล้าแตะต้องเย่เทียนเฉิน ก็ยิ่งโกรธขึ้นอีกจนเปิดปากพูดออกมาอย่างโหดเหี้ยม
“เด็กๆ มา มาจัดการเย่เทียนเฉิน…”
“ผู้อำนวยการหลู ผมขอเตือนคุณว่าอย่าออกคำสั่งจะดีกว่า ตำรวจสวะตายไปสองคนไม่สำคัญอะไรหรอก ถ้าหากคราวนี้ตำรจที่คุณพามาตายทั้งหมด ไม่เพียงแต่รักษาตำแหน่งของคุณไว้ไม่ได้ แม้แต่ชีวิตก็อาจจจะหายไปด้วยก็ได้” เย่เทียนเฉินมองหลูเซิ่งต๋ายิ้มๆ พลางกล่าว
ได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน หลูเซิ่งต๋าก็นิ่งอึ้งไปทั้งตัว มองเย่เทียนเฉินด้วยอาการสั่นสะท้าน คิดย้อนไปถึงวันนั้นที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะ เย่เทียนเฉินฆ่าตำรวจเลวใต้บังคับบัญชาสองคนต่อหน้าตนเอง ใช้วิธีการโหดเห
